maandag 30 januari 2012

Duitse radiogolven?

Ik heb hier in de keuken een radiogestuurde klok en digitale thermometer staan, nog meegebracht uit Belgiƫ. Dat geweldige apparaat is draadloos verbonden met een sensor die op ons terras hangt en ons nauwkeurig op de hoogte houdt van buitentemperatuur.

Een ander leukigheidje dat ik me herinner van gebruik in Belgie is dat het uur altijd tot op de seconde correct blijft omdat de klok radiogestuurd wordt vanuit Frankfurt, in een straal van ongeveer 1.500 km.

Waarom vertel ik dit allemaal? Wel, sinds een paar dagen geeft de klok steevast Belgische tijd aan. Ook al corrigeer ik steeds weer naar Canadees-Atlantische tijd, het ding reset naar Duitse atoomtijd. Reiken die radiogolven dan zover of is er iets anders aan de hand? Iemand??

zaterdag 28 januari 2012

Voice Over - Don Lafontaine

Valt het je op dat de voorfilmpjes in de bioscoop vaak beginnen met de woorden 'In a world ...'. De eerste die daarmee begon was voice over God Don Lafontaine. Hij is de man achter duizenden trailers, reclamespots en boodschappen. Helaas overleden, deze grote mijnheer.



maandag 23 januari 2012

Paard en kar in Dieppe

Gisteren, zondag, was het weer zo'n typische Canadese winterdag: ijskoud maar wel een prachtige blauwe hemel en zon. In de namiddag hebben een ritje met paard en kar gemaakt door de bossen van Dieppe. Met een gevoelstemperatuur van -17 graden was goed aankleden dus de boodschap.

Na dat ritje gingen we even langs de openlucht schaatsbaan die de stad aangelegd heeft in het St. Anselme Park. Erg mooi initiatief dat succes oogste bij de lokale bevolking. Ook wij waagden ons even op het ijs.

video



zaterdag 21 januari 2012

Voice Over - The Simpsons

Achter de schermen kijken van een van de meest succesvolle cartoons uit de geschiedenis. De acteurs achter de stemmen van The Simpsons verdienen miljoenen per jaar.


vrijdag 20 januari 2012

Tim Hortons wijzigt koffiebekers

Maandag is de grote dag. Canada wacht met spanning op wat komen gaat. Tim Hortons, de nationale koffieketen, past de namen en maten van de koffiebekers aan en dat gaat niet onopgemerkt voorbij. Snel een koffie uithalen op weg naar kantoor is een dagelijks ritueel in dit land. Die beker vervolgens de hele dag meezeulen in meetings, winkels en op straat is een onaantastbaar grondrecht. Doorheen de jaren heeft iedereen ook zijn of haar favoriete combinatie gevonden. Een ‘large double-double’ bijvoorbeeld, of een ‘small black with one sugar’. Je persoonlijke bestelling bij Tim Hortons is zoiets als je PIN-nummer. Het rolt er gewoon uit, je denk er niet meer bij na. Miljoenen Canadezen moeten nu plots dat ritueel aanpassen en opnieuw nadenken over de grootte van hun beker. Wat verandert er? Medium wordt Small. Wat nu Small heet, wordt Extra Small. Wat vroeger Extra Large was, gaat voortaan als Large door het leven. Dat wil ook zeggen dat er een maat bijkomt: Extra Large, letterlijk een emmer koffie. Zo wordt mijn ‘medium with twin and cream’ vanaf maandag een ‘small with twin and cream’. Kan je nog volgen?

We houden ons hart vast. Aan de Tim Hortons op 400 meter van de straat staat elke ochtend al een lange file tot op de rechterrijstrook. Die rij auto’s zal maandag alleen maar langer worden. De chaos en verwarring zal niet te overzien zijn, ik voorspel het je ...

maandag 16 januari 2012

People of Walmart

Ik wil het nog eens hebben over Walmart. Die winkelgigant heeft honderden kooptempels verspreid over het continent, ook twee vestigingen hier in Moncton. De figuren en taferelen die je er ziet, lijken weggelopen uit een Tv-serie die je doorgaans na 11u 's avonds op VT4 vindt. Als je ooit deze richting uikomt, neem ik je graag eens mee op een tour door de lokale Walmart, beloofd. In afwachting kan je de site People of Walmart al bookmarken. Een verzameling foto`s uit verschillende Walmart winkels. Sit back and enjoy...

zaterdag 14 januari 2012

Voice Over - Family Guy

How about een klein reeksje over stemmen?
Altijd leuk om eens achter de schermen te kijken van voice overs en stemacteurs. Vandaag de echte mensen achter de geweldige cartoon "The Family Guy". Heeft niets te maken met Canada maar het is leuk om naar te kijken.




woensdag 11 januari 2012

Canadagboek via email

Een half jaar geleden lanceerde ik de mogelijkheid om elk nieuw bericht op deze site in je elektronische postbus te ontvangen, gratis en voor niets. Heel wat mensen vragen me nog steeds hoe ze op de hoogte kunnen blijven, dus bij deze nog eens een warm pleidooi voor deze handige email dienst.Wat moet je doen?
1/ Laat je email adres hieronder achter (volledig veilig, geen spam).
2/ Bevestig je inschrijving in de mail die je daarna krijgt.
3/ Ontvang vanaf nu al onze berichten via email.
Wie al een abonnement heeft en deze woorden nu leest via zijn of haar email, mag dit natuurlijk negeren!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

maandag 9 januari 2012

Canadagboek #3 - Fietstocht bij -21 graden

Met een windchill van -21 graden besluit Lode met de fiets te gaan werken.
De microfoon draaide de hele tijd mee.
Wat drijft hem?
Wat bezielt hem?
Een reportage!


CDB20120109 by loderoels

zondag 8 januari 2012

Chocolademelk op zondagnamiddag

Een ijskoude zondagnamiddag in januari en binnen vers gemaakte warme chocomelk drinken met ingevoerde Belgische chocolade (dank je wel, Bart en Sofie!). Heeeeeerlijk!

woensdag 4 januari 2012

De balans van 2011

Goede voornemens dus, daar hadden we het eerder al over. Maar het jaareinde betekent ook terugkijken en de balans opmaken. 2011 was voor ons een memorabel jaar, dat is duidelijk. Dit was het jaar waarin we naar Canada verhuisden. Na twee jaar voorbereiding kon ik daarmee opnieuw een item om dat befaamde levenslijstje schrappen. Het is nog veel te vroeg voor een echte balans, maar ik wil voor jullie graag een tussentijds verslag maken.

Eerst de negatieve dingen.
“Zijn er die dan?” hoor ik je denken.  Ja natuurlijk! Het is niet allemaal rozenschijn en manengeur. Wie sprookjes wil, zet best een DVD van Walt Disney op. De realisten onder jullie mogen verder lezen.

Negatief

Hoe zeer ik ook van elk moment in dit land geniet, ook hier heb je wel eens slechte dagen, zelfs in Canada. Leven en werken aan deze kant van de oceaan verschilt op zich weinig van leven en werken in Belgie. Ook in Canada moet je opstaan om te gaan werken, belastingen betalen, klusjes doen, in de rij gaan staan in de supermarkt. Ook in Canada regent het soms, rijdt de chauffeur voor je absurd traag als je al te laat bent voor een afspraak of zijn er van die dagen dat het allemaal tegen zit. Shit happens.

Het leven is hier niet goedkoper dan in Belgie, dat is mijn voorlopige indruk. Sommige zaken zijn inderdaad spectaculair goedkoper, zoals benzine, auto`s, energie of overheidsbelastingen. Andere zaken zijn dan weer aan de dure kant. De dagelijkse boodschappen in de supermarkt bijvoorbeeld, maar ook kinderopvang of niet gedekte medische zorgen en openbaar vervoer of vliegtickets.  Als je alles in de weegschaal legt, komt het ongeveer op hetzelfde neer.

Financieel is emigreren ook niet te onderschatten. Om te beginnen heb je een heleboel kosten nog voor je voet aan grond zet in je nieuwe thuisland: administratieve kosten, de verhuis, vliegtickets, zaken afhandelen, ... Een keer hier, moet je ook veel dingen weer aankopen, een auto regelen, huiswaarborg betalen. ... En als nieuwkomer betaal je voor alles meestal wat meer.

Het financiele gaat samen met onze plaats op de arbeidsmarkt hier. Je leven – ook professioneel – begint weer helemaal vanaf nul. Niemand kent hier Lode of Myriam of je verwezenlijkingen uit het verleden. Het maakt hier geen bal uit wie je was in je thuisland of waar je vandaan komt. Alles werkt hier met referenties en netwerken en die moet je hier opnieuw opbouwen. In dat opzicht is zo’n emigratie een lesje in bescheidenheid en nederigheid. Je moet jezelf hier letterlijk opnieuw uitvinden en op de kaart zetten.

Je bent en blijft ‘een buitenlander’. Je merkt het aan je naam, je accent, je gebrek aan kennis van lokale gebruiken of gewoontes. Je kan nu eenmaal niet over alles meepraten met vrienden of collega’s omdat je geen gezamelijke geschiedenis hebt. Ook een groot deel van je sociale netwerk valt weg. Skypen met goede vrienden is niet hetzelfde als een paar deuren verder even snel een glas gaan drinken en bijpraten.

Moncton is een fijne stad en op korte tijd ben ik gehecht geraakt aan deze hoek van de wereld, maar er is relatief weinig te doen. Het is een zeer kleine gemeenschap met een goed draaiende maar lokaal gerichte economie. De jobs zijn hier niet zo dik gezaaid en ook al heb je alles wat je nodig hebt om goed te leven, je zit behoorlijk ver van andere stedelijke centra. De eerste stad van betekenis is Saint  John (1.5u rijden), Fredericton (2u) of Halifax (2.5u).

Het weer. Canada is een land van extreme weertypes. Er zijn de voorbije zomer dagen geweest waarop we niet wisten kruipen van de ellendige hitte. De afgelopen dagen waren er dan weer momenten waarop je huid na minder dan een minuut bevroor van de koud. Leven in een land dat nog echte seizoenen heeft is even wennen en niet altijd makkelijk.

Positief

Wij maken onze dromen waar, elke dag opieuw, wie kan dat zeggen? Hoe vaak hoor ik van mensen niet: “Respect dat jullie de sprong gewaagd hebben.” De meest gestelde vraag in mijn mailbox is ook: “Hoe slaag je erin om al die dingen op dat lijstje van je leven af te werken?” Dat is voer voor een ander verhaal, geloof me, maar het geeft wel aan dat veel mensen misschien ook dromen hebben als de onze maar die nooit materialiseren.Wel, wij dromen er niet alleen over, wij doen het gewoon. Neh! En we genieten van elke dag hier, wees maar gerust.

Canada is een aangenaam en vriendelijk land met een open samenleving. Mensen beginnen vaak spontaan met je te praten, dat is wennen in het begin. Omdat de overheid veel minder tussenkomt, staan mensen sneller klaar om elkaar te helpen. Die vriendelijkheid is treffend en daar raak je zeer snel aan gewoon. Wat me in Belgie stoorde was de zuurtegraad van de maatschappij. Iedereen moest en zou altijd en overal op alles en iedereen kankeren. Hier gaat het er veel vriendelijker en socialer aan toe. Aan deze kant van Canada is de criminaliteit trouwens belachelijk laag. Dat maakt dat het aangenaam leven is, zonder al te veel zorgen.

De huizen zijn hier ongelofelijk goedkoop. Voor 200.000 euro heb je hier een kast van een huis met minstens 4 slaapkamers, twee garages en een aangelegde tuin. En ruimte, beste mensen, hier is ruimte. Op de middenberm van een autoweg kan je een deftige Vlaamse woonwijk kwijt.  Op vijf minuten rijden van onze deur ligt pure wildernis. Bossen met everzwijnen,  elanden, herten en zelfs beren.

Je voelt je op een of andere manier snel Canadees en verbonden met dit land, zelfs als eeuwige buitenlander. Canada heeft een gezamelijk project, een nationaal verhaal, iets wat Belgie duidelijk mist. Een Canadees is trots op zijn land. Iedereen kan hier zijn eigen cultuur beleven maar is toch verenigd onder die grote rood-witte vlag. De controle op wie erin mag is dan ook zeer streng. Mensen die hierheen komen en binnen raken, willen ook effectief deel uitmaken van de samenleving.

Het weer. Gevraagd naar wat terugkerende Canada-emigranten het meest missen is het antwoord vaak: de zon. Nu zullen veel mensen de wenkbrauwen fronsen bij die uitspraak, maar ik begrijp nu perfect wat ze bedoelen. Zelfs na de meest afschuwelijke sneeuwstorm of bij polaire temperaturen is er altijd weer die zon. Koud, maar zonnig. Ook dat ga je snel als evident beschouwen.

Dus ...?

Moraal van het verhaal: we hebben het hier oprecht naar onze zin en zouden het meteen opnieuw doen. Wij wonen en werken in Canada zowaar, geweldig! Maar voor een definitieve analyse is het nog veel te vroeg.  Aan beide haakjes van de weegschaal bengelen items die elkaars evenwicht nog moeten vinden. Als de weegschaal tot stilstand is gekomen, krijg je van mij een nieuwe balans.

dinsdag 3 januari 2012

Lachen met telemarketeer

Moncton is wat men noemt Call Center Capital. In weinig andere steden in Canada vind je meer call centers dan hier. Grote namen als Exxon, ING en Rogers hebben er Ghadaffi-gewijs hun telefoontenten opgeslagen. Vanuit Moncton vertrekken elke dag tienduizenden verkoopstelefoontjes naar alle uithoeken van Canada. Door de grote tijdsverschillen binnen het land werken veel van die call centers bijna rond de klok.

Een klassieker in de opleiding van al die telefonisten is het laten horen van onderstaand geluidsfragment (in het Engels). Ik situeer het even voor je: de Amerikaanse komiek Tom Mabe maakt er al jaren een sport van om te dollen met elke verkoopstelefoon die hij krijgt. Toen een niets vermoedende verkoper belde om hem een sattelietsysteem aan te smeren, deed Tom zich voor als een agent die een moordzaak onderzocht in het huis. De arme telemarketeer wordt vervolgens meesgesleurd in een onwaarschijnlijk hoorspel. Zonder je even drie minuten af en geniet ... schitterend!