Canadagboek #10 - New York, New York!

Na een jaar in Canada keerde ik vandaag terug naar Belgie, voor een weekje weliswaar. De vluchtroute bracht me in New York voor enkele uren. Het opnametoestel draaide mee ...

CDB20120310 New York New York by loderoels

Prettige zondag!

Twee leuke dingen te melden vanochtend:

1/ Canada en de VS zijn vannacht overgeschakeld op zomeruur. Langer licht 's avonds, op naar de zomer!
2/ Bij het ontbijt een wafel met verse aardbeien en poedersuiker gegeten.

Prettige zondag allemaal!

Terug naar België

Ik neem aan dat ik jullie aandacht heb met een titel als die hierboven, niet? Nee, het is niet wat je denkt. We breken ons Canadees avontuur niet vervroegd af om terug te keren naar België. Feit is dat ik een week terug in België zal zijn, ergens midden maart.

Er zijn een aantal dingen die ik moet regelen en na een jaar hier in Canada, is het tijd om nog even over-en-weer te vliegen. Ik werk trouwens aan een montage over 1 jaar Canada maar dat is voor later.

 Mijn agenda zit nu al tjokvol en ik moet mijn tijdschema per uur bekijken daar, niets aan te doen. Ik zou echt veel mensen willen bezoeken of terug zien, maar de tijd ontbreekt, dat weet ik nu al. Oprechte excuses aan de vrienden die ik niet zal kunnen bezoeken. Myriam, Gemma en Fran blijven trouwens thuis, zijnde Canada. Gek hoe ik het spontaan thuis begin te noemen hier. Het voelt hoe langer hoe meer aan als 'thuis'.

Gebroken vinger

Nu in de boekenwinkel en warm aanbevolen: "Hoe breek ik mijn vinger?", door Lode Roels. Een handige breek-het-zelf gids met gegarandeerd succes. Mijn favoriete manier uit het boek: met je dochter tegen hoge snelheid van een besneeuwde berg glijden en besluiten om met je handen te gaan sturen. Pret verzekered, goede vrienden!

Enfin, de ringvinger van mijn linkerhand is dus gebroken. Helaas zit de breuk redelijk hoog in de hand en moet een flink stuk van de arm in het gips om het bot te laten genezen. Een mens beseft pas hoe vaak hij z'n linkerarm en hand gebruikt als het ding in het gips zit, trust me. Vier weken moet ik het verdragen, niets aan te doen

Canadagboek #9: Canada Draai is terug!

Heugelijk nieuws, beste lezers (en luisteraars). De Canada Draai podcast van Floris en mezelf is helemaal terug. Klik hier om naar de website te gaan. Beluister mijn promopraatje hieronder.

Canadagboek #8 - Mijn thuis is waar mijn Stella staat

Enkele bekende Belgische bieren zijn redelijk makkelijk te verkrijgen hier. Ook Stella Artois staat in de rekken al moet jer moet er wel aardig voor betalen.

CDB20120225 Stella by loderoels

Nieuw gadget - Stuur voice mail

Alweer een gloednieuw gadget aan de rechterkant van deze blog. Ik ben in mijn experimentele fase, zeker als het met audio te maken heeft. De nieuwe toepassing laat toe om een reactie in te spreken in plaats van in te tikken. De meeste computers hebben tegenwoordig ingebouwde microfoons en zeker als je een smartphone gebruikt is dit een kolfje naar je hand. Dus probeer gerust en laat een gesproken bericht achter.

Volgens sommige specialisten wordt audio steeds belangrijker op sociale media omdat audio per definitie sociaal is en eigenlijk veel natuurlijker dan tekst intikken via een klavier. Hoe communiceer je met vrienden die voor je staan? Hoe laat je iemand weten of je iets leuk vindt? Je spreekt ertegen, je produceert met andere woorden klank! Hetzelfde doen op het internet door bijvoorbeeld je comment uit te spreken ipv in te tikken is even wennen, maar het is veel persoonlijker en directer. Nu nog een naam vinden voor klanktwitteren. Ik dacht aan tweet + sound = twound. Jullie?

Belgen willen liefst in de VS, Frankrijk en Canada werken

Gelezen in VIW Magazine (Vlamingen in de Wereld)

Belgen die geïnteresseerd zijn in een carrière in het buitenland, zouden liefst van al in de Verenigde Staten gaan werken. Dat blijkt uit de Global Talent Mobility Research (GMTS), een wereldwijd onderzoek dat in België uitgevoerd werd in samenwerking met jobsite StepStone.
Van de landgenoten die overwegen om in het buitenland te gaan werken, zegt 44 procent naar de Verenigde Staten te willen gaan. Ook een job in Frankrijk (41 procent) en Canada (ook 41 procent), wordt door meer dan vier op de tien Belgische respondenten overwogen. Het Verenigd Koninkrijk (38 procent) en Australië (34 procent) vervolledigen de top vijf.

De Verenigde Staten zijn overigens ook het in het wereldwijde onderzoek het populairst (51 procent). Daarna volgen het Verenigd Koninkrijk (49 procent), Canada (40 procent), Australië (37 procent) en Duitsland (34 procent). België bezet internationaal de 23ste plaats.

Wereldwijd ziet 10 procent van de werknemers het wel zitten om in ons land te komen werken.
Het onderzoek werd tussen juni en september 2011 uitgevoerd bij 162.495 werkzoekenden wereldwijd. In België werden 947 mensen uit de mailing list van StepStone ondervraagd.

Canadagboek #7 - Canadian Tire Money

Winkelketen Canadian Tire kondigde aan dat de onofficiele munteenheid van het land dreigt te veranderen. Paniek alom.

CDB20120221 by loderoels

Zondagse foto

Onze straat een half uurtje geleden. Prachtige, zonnige zondag en amper -3 graden.
Feels like spring!

Canadagboek #6 - Schieten mag in Canada

De Canadese minister van justitie haalde het nieuws deze week...

CDB20120218 Schieten mag by loderoels

Canadagboek #5 - National Flag of Canada Day!

Vandaag, 15 februari, heet in Canada National Flag Day. Wat er te vieren valt, hoor je in deze podcast.

CDB20120215 by loderoels

Tumblr pagina

Deze blog is een 'work in progress'. Regelmatig verandert er iets aan de layout, sleutel ik aan de HTML code of wijzigt de indeling. Meestal kleine, nauwelijks merkbare dingen. Nieuw in de rechterkolom sinds vandaag is bijvoorbeeld een directe link naar mijn persoonlijke Tumblr pagina. Tumbler is een microblog site, een mengeling van een aantal sociale media technieken.

Een klassieke blogsite als dit Canadagboek is gemaakt om langere teksten te publiceren, Twitter beperkt het aantal karakters en Facebook lijkt steeds meer op een fotosite. Tumblr combineert dat alles en laat toe om erg makkelijk tekst, audio, video, foto's of quotes te publiceren. Ik wil het wel eens proberen, vooral omdat het een makkelijke interface heeft om audio te dumpen. Rechts van dit bericht vind je dus de feed naar de dingen die ik er post. Een aantal zaken zullen dubbel gepubliceerd worden, op Canadagboek en op Tumblr, maar dat zien jullie wel door de vingers zeker?

Video: Snow Storm

Een verse lading sneeuw kregen we te verwerken in de nacht van zaterdag op zondag. We maakten een video van onze eerste stappen buiten die ochtend. Ter info, onze oprit was enkele minuten eerder grotendeels vrij gemaakt door de buurman en z'n snowblower.

Blowing snow

Sneeuw storm vannacht heeft 30 cm verse sneeuw gedumpt in Moncton. In combinatie met de wind, leverde dat mooie beeldjes op vanochtend.

Gemma en Fran in Zwembad

Met de kinderen naar hun wekelijkse zwemles op zaterdagochtend in het zwembad in Dieppe. Er hoort ook een klankfragmentje bij. Dat vind je hier.

Canadagboek #4 - Een drukke week!

Terugblikken op een drukke maar interessante week ...

CDB20120205 by loderoels

Fragment beluisterd?
Bekijk hier hoe een snowblower eruit ziet!

Rusland Voor Beginners - Voice Over Back Stage

Vrijdagavond, dat betekent 'Rusland Voor Beginners' op Canvas. Ik kan het tweede VRT-net niet bekijken in Canada, maar krijg alle afleveringen wel in avant-premiere te zien. Ik lees namelijk de voice-over in voor de reeks. Heel wat mensen reageerden vol verbazing op mijn Facebook bericht dat ik dat inlees vanuit Canada, terwijl het eigenlijk heel eenvoudig is. Het recept? Goede micro + geluidsdichte ruimte + montagesoftware + snel internet = inlezen waar ook ter wereld!

Als verstokte radiomens heb ik gezworen om de magie van de studio niet te doorprikken, maar dit is eigenlijk meer tv dan radio, dus voor een keertje mag je even meekijken achter de schermen ...

Een nieuwe baan!

Klaar voor een nieuwtje?

Ik heb een andere job. Vorige week vrijdag heb ik mijn laatste dag gewerkt bij MAGMA, vandaag begin ik als communicatie coordinator bij The Greater Moncton Chamber of Commerce, de Kamer van Koophandel dus. Een nieuw hoofdstuk in het boek genaamd “Lode in Canada”,

Acht maanden heb ik bij de multiculturele organisatie van Moncton gewerkt. Ik ben MAGMA dankbaar voor de kansen die ze me gegeven hebben. Het was mijn allereerste ervaring op de Canadese arbeidsmarkt en ik heb er op korte tijd zeer veel mensen leren kennen. Verhuizen naar en werken in een ander land betekent jezelf opnieuw orienteren en een heel nieuw netwerk uitbouwen en dat is dankzij MAGMA effectief gebeurd. Hoe verrijkend mijn job er ook was, mijn hart ligt bij alles wat met communicatie, pers en internet te maken heeft. Toen er een plaats vrijkwam als communicatie verantwoordelijke bij de Kamer van Koophandel, was dat een kans die ik moest grijpen. Door mijn job bij MAGMA had ik de CEO van The Chamber ook al een paar keer ontmoet.

The Greater Moncton Chamber of Commerce is de stem van zowat 800 bedrijven in deze stad, van kleine eenmanzaken tot de grote multinationals. Ik moet een communicatiestartegie uitdenken, de website uitbouwen, social media bestieren en contacten met de pers onderhouden. Ik heb er ongelofelijk veel zin in. Wordt vervolgd ...

Duitse radiogolven?

Ik heb hier in de keuken een radiogestuurde klok en digitale thermometer staan, nog meegebracht uit België. Dat geweldige apparaat is draadloos verbonden met een sensor die op ons terras hangt en ons nauwkeurig op de hoogte houdt van buitentemperatuur.

Een ander leukigheidje dat ik me herinner van gebruik in Belgie is dat het uur altijd tot op de seconde correct blijft omdat de klok radiogestuurd wordt vanuit Frankfurt, in een straal van ongeveer 1.500 km.

Waarom vertel ik dit allemaal? Wel, sinds een paar dagen geeft de klok steevast Belgische tijd aan. Ook al corrigeer ik steeds weer naar Canadees-Atlantische tijd, het ding reset naar Duitse atoomtijd. Reiken die radiogolven dan zover of is er iets anders aan de hand? Iemand??

Voice Over - Don Lafontaine

Valt het je op dat de voorfilmpjes in de bioscoop vaak beginnen met de woorden 'In a world ...'. De eerste die daarmee begon was voice over God Don Lafontaine. Hij is de man achter duizenden trailers, reclamespots en boodschappen. Helaas overleden, deze grote mijnheer.

Paard en kar in Dieppe

Gisteren, zondag, was het weer zo'n typische Canadese winterdag: ijskoud maar wel een prachtige blauwe hemel en zon. In de namiddag hebben een ritje met paard en kar gemaakt door de bossen van Dieppe. Met een gevoelstemperatuur van -17 graden was goed aankleden dus de boodschap.

Na dat ritje gingen we even langs de openlucht schaatsbaan die de stad aangelegd heeft in het St. Anselme Park. Erg mooi initiatief dat succes oogste bij de lokale bevolking. Ook wij waagden ons even op het ijs.

Voice Over - The Simpsons

Achter de schermen kijken van een van de meest succesvolle cartoons uit de geschiedenis. De acteurs achter de stemmen van The Simpsons verdienen miljoenen per jaar.

Tim Hortons wijzigt koffiebekers

Maandag is de grote dag. Canada wacht met spanning op wat komen gaat. Tim Hortons, de nationale koffieketen, past de namen en maten van de koffiebekers aan en dat gaat niet onopgemerkt voorbij. Snel een koffie uithalen op weg naar kantoor is een dagelijks ritueel in dit land. Die beker vervolgens de hele dag meezeulen in meetings, winkels en op straat is een onaantastbaar grondrecht. Doorheen de jaren heeft iedereen ook zijn of haar favoriete combinatie gevonden. Een ‘large double-double’ bijvoorbeeld, of een ‘small black with one sugar’. Je persoonlijke bestelling bij Tim Hortons is zoiets als je PIN-nummer. Het rolt er gewoon uit, je denk er niet meer bij na. Miljoenen Canadezen moeten nu plots dat ritueel aanpassen en opnieuw nadenken over de grootte van hun beker. Wat verandert er? Medium wordt Small. Wat nu Small heet, wordt Extra Small. Wat vroeger Extra Large was, gaat voortaan als Large door het leven. Dat wil ook zeggen dat er een maat bijkomt: Extra Large, letterlijk een emmer koffie. Zo wordt mijn ‘medium with twin and cream’ vanaf maandag een ‘small with twin and cream’. Kan je nog volgen?

We houden ons hart vast. Aan de Tim Hortons op 400 meter van de straat staat elke ochtend al een lange file tot op de rechterrijstrook. Die rij auto’s zal maandag alleen maar langer worden. De chaos en verwarring zal niet te overzien zijn, ik voorspel het je ...

People of Walmart

Ik wil het nog eens hebben over Walmart. Die winkelgigant heeft honderden kooptempels verspreid over het continent, ook twee vestigingen hier in Moncton. De figuren en taferelen die je er ziet, lijken weggelopen uit een Tv-serie die je doorgaans na 11u 's avonds op VT4 vindt. Als je ooit deze richting uikomt, neem ik je graag eens mee op een tour door de lokale Walmart, beloofd. In afwachting kan je de site People of Walmart al bookmarken. Een verzameling foto`s uit verschillende Walmart winkels. Sit back and enjoy...

Voice Over - Family Guy

How about een klein reeksje over stemmen?
Altijd leuk om eens achter de schermen te kijken van voice overs en stemacteurs. Vandaag de echte mensen achter de geweldige cartoon "The Family Guy". Heeft niets te maken met Canada maar het is leuk om naar te kijken.

Canadagboek via email

Een half jaar geleden lanceerde ik de mogelijkheid om elk nieuw bericht op deze site in je elektronische postbus te ontvangen, gratis en voor niets. Heel wat mensen vragen me nog steeds hoe ze op de hoogte kunnen blijven, dus bij deze nog eens een warm pleidooi voor deze handige email dienst.Wat moet je doen?
1/ Laat je email adres hieronder achter (volledig veilig, geen spam).
2/ Bevestig je inschrijving in de mail die je daarna krijgt.
3/ Ontvang vanaf nu al onze berichten via email.
Wie al een abonnement heeft en deze woorden nu leest via zijn of haar email, mag dit natuurlijk negeren!

Enter your email address:


Delivered by FeedBurner

Canadagboek #3 - Fietstocht bij -21 graden

Met een windchill van -21 graden besluit Lode met de fiets te gaan werken.
De microfoon draaide de hele tijd mee.
Wat drijft hem?
Wat bezielt hem?
Een reportage!


CDB20120109 by loderoels

Chocolademelk op zondagnamiddag

Een ijskoude zondagnamiddag in januari en binnen vers gemaakte warme chocomelk drinken met ingevoerde Belgische chocolade (dank je wel, Bart en Sofie!). Heeeeeerlijk!

Canadagboek #2: Schoolkalender

CDB20120106 by loderoels

De balans van 2011

Goede voornemens dus, daar hadden we het eerder al over. Maar het jaareinde betekent ook terugkijken en de balans opmaken. 2011 was voor ons een memorabel jaar, dat is duidelijk. Dit was het jaar waarin we naar Canada verhuisden. Na twee jaar voorbereiding kon ik daarmee opnieuw een item om dat befaamde levenslijstje schrappen. Het is nog veel te vroeg voor een echte balans, maar ik wil voor jullie graag een tussentijds verslag maken.

Eerst de negatieve dingen.

“Zijn er die dan?” hoor ik je denken.  Ja natuurlijk! Het is niet allemaal rozenschijn en manengeur. Wie sprookjes wil, zet best een DVD van Walt Disney op. De realisten onder jullie mogen verder lezen.

Negatief

Hoe zeer ik ook van elk moment in dit land geniet, ook hier heb je wel eens slechte dagen, zelfs in Canada. Leven en werken aan deze kant van de oceaan verschilt op zich weinig van leven en werken in Belgie. Ook in Canada moet je opstaan om te gaan werken, belastingen betalen, klusjes doen, in de rij gaan staan in de supermarkt. Ook in Canada regent het soms, rijdt de chauffeur voor je absurd traag als je al te laat bent voor een afspraak of zijn er van die dagen dat het allemaal tegen zit. Shit happens.

Het leven is hier niet goedkoper dan in Belgie, dat is mijn voorlopige indruk. Sommige zaken zijn inderdaad spectaculair goedkoper, zoals benzine, auto`s, energie of overheidsbelastingen. Andere zaken zijn dan weer aan de dure kant. De dagelijkse boodschappen in de supermarkt bijvoorbeeld, maar ook kinderopvang of niet gedekte medische zorgen en openbaar vervoer of vliegtickets.  Als je alles in de weegschaal legt, komt het ongeveer op hetzelfde neer.

Financieel is emigreren ook niet te onderschatten. Om te beginnen heb je een heleboel kosten nog voor je voet aan grond zet in je nieuwe thuisland: administratieve kosten, de verhuis, vliegtickets, zaken afhandelen, ... Een keer hier, moet je ook veel dingen weer aankopen, een auto regelen, huiswaarborg betalen. ... En als nieuwkomer betaal je voor alles meestal wat meer.

Het financiele gaat samen met onze plaats op de arbeidsmarkt hier. Je leven – ook professioneel – begint weer helemaal vanaf nul. Niemand kent hier Lode of Myriam of je verwezenlijkingen uit het verleden. Het maakt hier geen bal uit wie je was in je thuisland of waar je vandaan komt. Alles werkt hier met referenties en netwerken en die moet je hier opnieuw opbouwen. In dat opzicht is zo’n emigratie een lesje in bescheidenheid en nederigheid. Je moet jezelf hier letterlijk opnieuw uitvinden en op de kaart zetten.

Je bent en blijft ‘een buitenlander’. Je merkt het aan je naam, je accent, je gebrek aan kennis van lokale gebruiken of gewoontes. Je kan nu eenmaal niet over alles meepraten met vrienden of collega’s omdat je geen gezamelijke geschiedenis hebt. Ook een groot deel van je sociale netwerk valt weg. Skypen met goede vrienden is niet hetzelfde als een paar deuren verder even snel een glas gaan drinken en bijpraten.

Moncton is een fijne stad en op korte tijd ben ik gehecht geraakt aan deze hoek van de wereld, maar er is relatief weinig te doen. Het is een zeer kleine gemeenschap met een goed draaiende maar lokaal gerichte economie. De jobs zijn hier niet zo dik gezaaid en ook al heb je alles wat je nodig hebt om goed te leven, je zit behoorlijk ver van andere stedelijke centra. De eerste stad van betekenis is Saint  John (1.5u rijden), Fredericton (2u) of Halifax (2.5u).

Het weer. Canada is een land van extreme weertypes. Er zijn de voorbije zomer dagen geweest waarop we niet wisten kruipen van de ellendige hitte. De afgelopen dagen waren er dan weer momenten waarop je huid na minder dan een minuut bevroor van de koud. Leven in een land dat nog echte seizoenen heeft is even wennen en niet altijd makkelijk.

Positief

Wij maken onze dromen waar, elke dag opieuw, wie kan dat zeggen? Hoe vaak hoor ik van mensen niet: “Respect dat jullie de sprong gewaagd hebben.” De meest gestelde vraag in mijn mailbox is ook: “Hoe slaag je erin om al die dingen op dat lijstje van je leven af te werken?” Dat is voer voor een ander verhaal, geloof me, maar het geeft wel aan dat veel mensen misschien ook dromen hebben als de onze maar die nooit materialiseren.Wel, wij dromen er niet alleen over, wij doen het gewoon. Neh! En we genieten van elke dag hier, wees maar gerust.

Canada is een aangenaam en vriendelijk land met een open samenleving. Mensen beginnen vaak spontaan met je te praten, dat is wennen in het begin. Omdat de overheid veel minder tussenkomt, staan mensen sneller klaar om elkaar te helpen. Die vriendelijkheid is treffend en daar raak je zeer snel aan gewoon. Wat me in Belgie stoorde was de zuurtegraad van de maatschappij. Iedereen moest en zou altijd en overal op alles en iedereen kankeren. Hier gaat het er veel vriendelijker en socialer aan toe. Aan deze kant van Canada is de criminaliteit trouwens belachelijk laag. Dat maakt dat het aangenaam leven is, zonder al te veel zorgen.

De huizen zijn hier ongelofelijk goedkoop. Voor 200.000 euro heb je hier een kast van een huis met minstens 4 slaapkamers, twee garages en een aangelegde tuin. En ruimte, beste mensen, hier is ruimte. Op de middenberm van een autoweg kan je een deftige Vlaamse woonwijk kwijt.  Op vijf minuten rijden van onze deur ligt pure wildernis. Bossen met everzwijnen,  elanden, herten en zelfs beren.

Je voelt je op een of andere manier snel Canadees en verbonden met dit land, zelfs als eeuwige buitenlander. Canada heeft een gezamelijk project, een nationaal verhaal, iets wat Belgie duidelijk mist. Een Canadees is trots op zijn land. Iedereen kan hier zijn eigen cultuur beleven maar is toch verenigd onder die grote rood-witte vlag. De controle op wie erin mag is dan ook zeer streng. Mensen die hierheen komen en binnen raken, willen ook effectief deel uitmaken van de samenleving.

Het weer. Gevraagd naar wat terugkerende Canada-emigranten het meest missen is het antwoord vaak: de zon. Nu zullen veel mensen de wenkbrauwen fronsen bij die uitspraak, maar ik begrijp nu perfect wat ze bedoelen. Zelfs na de meest afschuwelijke sneeuwstorm of bij polaire temperaturen is er altijd weer die zon. Koud, maar zonnig. Ook dat ga je snel als evident beschouwen.

Dus ...?

Moraal van het verhaal: we hebben het hier oprecht naar onze zin en zouden het meteen opnieuw doen. Wij wonen en werken in Canada zowaar, geweldig! Maar voor een definitieve analyse is het nog veel te vroeg.  Aan beide haakjes van de weegschaal bengelen items die elkaars evenwicht nog moeten vinden. Als de weegschaal tot stilstand is gekomen, krijg je van mij een nieuwe balans.

Lachen met telemarketeer

Moncton is wat men noemt Call Center Capital. In weinig andere steden in Canada vind je meer call centers dan hier. Grote namen als Exxon, ING en Rogers hebben er Ghadaffi-gewijs hun telefoontenten opgeslagen. Vanuit Moncton vertrekken elke dag tienduizenden verkoopstelefoontjes naar alle uithoeken van Canada. Door de grote tijdsverschillen binnen het land werken veel van die call centers bijna rond de klok.

Een klassieker in de opleiding van al die telefonisten is het laten horen van onderstaand geluidsfragment (in het Engels). Ik situeer het even voor je: de Amerikaanse komiek Tom Mabe maakt er al jaren een sport van om te dollen met elke verkoopstelefoon die hij krijgt. Toen een niets vermoedende verkoper belde om hem een sattelietsysteem aan te smeren, deed Tom zich voor als een agent die een moordzaak onderzocht in het huis. De arme telemarketeer wordt vervolgens meesgesleurd in een onwaarschijnlijk hoorspel. Zonder je even drie minuten af en geniet ... schitterend!

Canadagboek #1: Nieuw jaar zonder voetzoekers

CDB20120102 by loderoels

Happy New Year!

Call 911! The cat ate my hamburger!!

Zoals je wellicht weet is 911 in Canada het algemene noodnummer.
Naar jaarlijkse traditie maakt de politie van Ontario een lijst bekend van de meest absurde en belachelijke telefoontjes die ze het afgelopen jaar binnen kregen. Met stip op #1: een vrouw belt de politie om te melden dat de kat haar Whopper hamburger heeft opgegeten.
Meer van dat leuks kan je lezen in dit artikel.

Thermisch ondergoed

Als thermisch ondergoed niet bestond, ik had het vandaag eigenhandig uitgevonden. De maximumtemperatuur kwam niet boven -10C en in combinatie met een strakke noordelijke wind zorgde dat voor een windchill van -24C op het middaguur. Elk stukje onbedekte huid voelde al na enkele minuten gevoelloos aan. Dit zijn de dagen waarop die thermische broek wonderen verricht, te dragen onder een gewone broek uiteraard om gegniffel op het werk of de bus te voorkomen...

Klank

Op het einde van elk jaar lijst iedereen traditiegetrouw zijn of haar goede voornemens op. En geloof me, ik ben een onverbeterlijke lijstjesmens. Een lijstje voor de boodschappen, de klusjes in huis en een lijstje voor de dingen die ik nog wil doen in m’n leven. Deze blog is alvast een gevolg van een item op dat laatste lijstje, naar Canada verhuizen. 

Naast een lijstman ben ik ook vooral een klankmens. Ik kan genieten van mooie stemmen, hoor geluid dat andere mensen niet horen en loop regelmatig met een microfoon door het huis. Om de zoveel maanden mogen Gemma en Fran zich uitleven in mijn thuisstudio en al die klankfragmenten worden zorgvuldig bewaard. Zelfs na (amper) vijf jaar kan je al mooi de evolutie in hun stem en praatvermogen volgen. 

Anyway, ik zou wat meer willen doen met klank op deze blog. En dus is een van mijn goede voornemens  om wat meer dagboekfragmenten in te lezen in plaats van neer te schrijven. Dat statistisch gezien de meeste goede voornemens de maand februari nooit halen, verzwijg ik nu maar even.

Koude kerstnacht

Zaterdagavond 24 december, even over 9.
Er ligt 10 centimeter vers gevallen sneeuw buiten en het vriest dat het kraakt (-14 graden).
Binnen in ons huis is het lekker warm en wordt er gesmuld aan een feesttafel. Ik heb zelfs een das aan op vraag van de kinderen. Dit is zoals ik me kerstavond voorstel!

Witte Kerst!

De relativiteit van weersvoorspellingen, het blijft me verbazen. In tegenstelling tot eerdere berichten van Environment Canada zal het toch een witte kerst worden hier in Moncton. Vannacht is er bijna 10 centimeter sneeuw gevallen. Vrijdagochtend waren Gemma en Fran dan ook door het dolle heen toen ze de gordijnen open trokken. Enkele minuten later stonden we dik ingeduffeld op straat sneeuwballen te gooien. Een zonnebril bleek trouwens onmisbaar want de combinatie van alweer een prachtige zonnige dag en hagelwit landschap prikt aan de ogen. Ondanks de blauwe hemel en zon hielden we't niet al te lang uit. De buitentemperatuur was -9 maar met de windchill voel dat als -19.

VAKBONDSACTIE :-)

***WEGENS EEN VAKBONDSACTIE BIEDEN WIJ TIJDELIJK EEN BEPERKT AANBOD AAN OP DEZE BLOG***

Grapje, grapje ....

Lode en Gemma in de krant

Ha, we hebben nog eens de krant gehaald blijkbaar. Bij het doornemen van Times & Transcript gisteren zag ik plots Gemma en daarachter mezelf opduiken De foto is genomen op dat 'Skating with Santa' evenement afgelopen weekend.

Auto toch gekeurd

Oef, we kunnen weer een jaartje rijden met onze Dodge. Na enkele (peperdure) herstellingen de afgelopen dagen hebben we vandaag de felbegeerde groene sticker gekregen die op de voorruit hoort en bewijst dat je auto voldoet aan de Canadese keuringsnormen. Lode Roels immigratie canada

Schaatsen met de Kerstman

Vandaag, zondag, werd het heilige ijs van de Moncton Wildcats (de lokale hockeyploeg) open gesteld voor het grote publiek. Per hoogste uitzondering mochten we over het officiele speelijs van de ploeg glijden. Dat lieten de Monctonianen zich geen twee keer zeggen. Dat de kerstman aanwezig zou zijn en er gratis chocomelk te krijgen was, deed de rest. En dus bonden wij, net als vele andere families de schaatsen aan. Gemma en Fran konden op de foto met Santa Claus die sierlijk me over het ijs gleed!

Minnetjes

De frigo staat open in Atlantisch Canada. Na de milde temperaturen van de afgelopen weken komt het kwik de komende dagen niet meer boven het vriespunt. Ook 's nachts koelt het al behoorlijk af. De rode temperaturen zijn de maxima, voor alle duidelijkheid... Lode Roels immigratie Canada

Walmart 24/24 open

De kerstperiode, we moeten daar eerlijk in zijn, bulkt van stress en onzekerheid. Wanneer moet een mens de kerstinkopen doen? Stel dat de winkels dicht zijn als ik tijd heb, want 22 uur is een onredelijk vroeg uur om de lichten uit te doen, toch?

Walmart, het walhalla van consumerend Noord-Amerika, komt de druk bezette consument nu tegemoet en houdt z`n twee vestigingen in Moncton 24 uur per dag open, en dat tot het einde van het jaar.

Belgium, Wisconsin

Volgende week geef ik aan de studenten van Moncton High School een lezing over Belgie. Tijdens het zoeken naar enkele nuttige beeldjes voor mijn powerpoint presentatie, ontdekte ik dat Belgie ook de naam is van een dorpje in de Amerikaanse staat Wisconsin. Wisten jullie dat? Geweldig toch!

Even terug op Radio 1

Maandagochtend, even over 9 en de telefoon rinkelt. Op het scherm verschijnt een nummer uit de +32 zone. Een Belgisch belletje zowaar! Ik hoor Ann van de redactie van Joos (Radio 1) aan de andere kant. “Kan je morgenmiddag live gaan over de vraag waarom Canada zo`n populaire bestemming voor immigranten is? En als we je dan toch aan de lijn hebben, wil je’t ook even hebben over het Kyoto-protocol en waarom Canada daar uit stapt?”

Het mag geweten zijn, ik vind het bijzonder leuk om dat soort dingen te doen. Radio maken, in welke vorm dan ook, blijft een passie, net als praten met mensen over mensen. En dus was ik weer even te horen op Radio 1 op dinsdagochtend. Door het tijdsverschil is kwart over 12 `s middags in Belgie eigenlijk kwart over 7 `s ochtends in New Brunswick. Vreemde ervaring om live te gaan op nationale radio in je pyama en met een tas koffie in de hand. Maar vertel het niet verder ...

Het fragment is HIER te beluisteren.

Ice Skating

Afgelopen zaterdag hadden we vier paar schaatsen gekocht. Vanmiddag hebben we die ook effectief gebruikt. Met z’n allen trokken we naar de Arena Centenaire, een overdekte ijsbaan hier in Dieppe. Er zijn er tientallen in deze stad want schaatsen en hockey wordt er met de paplepel ingegeven. Tussen 13 en 14 uur was er Family Skating, lekker relaxed over het ijs glijden met de hele familie. Voor Gemma en Fran hadden we een soort steunsysteem gekocht waaraan ze zich konden vastgrijpen terwijl ze hun eerste stapjes op het ijs zetten. Toegegeven, ook mam en pap hadden er soms nood aan want het was een tijdje geleden dat de schaatsen nog eens aangebonden werden. Gemma en Fran vonden het allemaal top, al was het in het begin wel letterlijk vallen en opstaan. En nu maar elke week blijven oefenen, ook voor mam en pap ...

Canadese duiker komt boven na 26 jaar

Gelezen vandaag op hln.be

Vissers vangen lijk van duiker die al 26 jaar vermist was

In Canada hebben twee vissers het lichaam van een duiker die al 26 jaar vermist was in hun netten teruggevonden. Na een autopsie bleek dat het om de 29-jarige Peter Devoe ging, die op 13 maart 1985 voor het laatst levend gezien werd.

Volgens The Vancouver Sun was Devoe, die gedeeltelijk verlamd was, er die bewuste dag met zijn verloofde en zijn broer op uit getrokken voor een boottochtje. Devoe was de stichter en voorzitter van de Duikclub voor rolstoelpatiënten en was met zijn broer het water ingedoken, waarna hij problemen kreeg met zijn materiaal. Hij kwam nooit meer aan de oppervlakte.

Er werd nog een grootscheepse zoekactie op het getouw gezet, maar die leverde -mede door de beperkte zichtbaarheid onder water- niks meer op. Tot twee maanden geleden, toen de twee vissers zijn lijk in hun netten terugvonden ter hoogte van Cates Park, North Vancouver.

Geen witte Kerst in Moncton?

Als jij een van die mensen bent die Canada vereenzelvigen met eeuwige sneeuw en een gegarandeerde witte Kerst, lees dan vooral verder. Environment Canada, het KMI in dit deel van de wereld, maakte vandaag bekende dat de kans op besneeuwde kerstdagen in grote delen van Canada minimaal is. Met witte kerst bedoelen we minimum 2cm sneeuw op de grond op kerstdag en dat zit er dus (net als vorig jaar) waarschijnlijk niet in hier in Moncton.

Akkoord, in het hoge noorden van dit onmetelijke land ligt nu al sneeuw en die blijft zeker liggen, maar het gros van de Canadezen woont in een smalle strook van 200 km breed tegen de Amerikaanse grens en daar kunnen ze (we) fluiten naar een romatische witte kerstboom.

De lokale Frank Deboosere laat de deur toch nog op een kier. “Het weer is erg onvoorspelbaar. We kunnen onmogelijk rekening houden met stormen die op dit moment nog niet eens geboren zijn en dus blijft onverwachte sneeuwval best mogelijk, maar onze langetermijn modellen voorspellen een groene in plaats van een witte Kerst.” Diezelfde weerkaarten geven aan dat de winter pas echt start net na nieuwjaar. Specialisten waarschuwen het Westen van Canada voor een harde winter en beloven ons hier aan de Atlantische kust een milder winterseizoen.

Whatever, het weer is zoals de regeringsvorming: plots verrast het je en moet je tevreden zijn met wat je hebt.