woensdag 31 augustus 2011

Molson Canadian, extraatje

Als reactie op de reclamefilmpjes van Molson Canadian, tipte Manu me over deze video. Ook van hetzelfde biermerk en propvol mooie beeldjes van Canada.

maandag 29 augustus 2011

Irene en de wekkerradio

Van Florida tot Nova Scotia, zowat de hele oostkust van Amerika was een week lang in de ban van de storm. De orkaan Irene trok ook door onze provincie New Brunswick. We waren voorbereid op het ergste, maar uiteindelijk deed het enige incident zich voor op mijn wekkerradio.
Bij de Amerikaanse buren liet Irene een spoor van vernieling achter, inclusief enkele dodelijke slachtoffers. Al vind ik een dode surfer in Florida die wilde profiteren van de torenhoge stormgolven eerder thuis horen in de rubriek `zelfmoord`. Hier viel het allemaal best mee. Bakken regen op zondagnamiddag en felle wind de uren erna, maar niet meer dan dat. Het enige vermeldenswaardige euvel was het kortstondig uitvallen van de electricteit in de nacht van zondag op maandag. Daardoor weigerde ook de wekkerradio `s ochtends dienst. Gelukkig maakten onze kinderen ons belachelijk vroeg alweer wakker. Onze twee eigen tropische stormpjes in huis, handig.

zaterdag 27 augustus 2011

Zomerdag aan de kust


Sinds mijn ouders arriveerden, kregen we prachtig zomerweer cadeau en ook vandaag was geen uitzondering. We hebben onze zaterdag dan ook aan de kust doorgebracht.

In de voormiddag liepen we rond op de zaterdagmarkt van Bouctouche, een klein dorpje aan de Acadische kust, ten noorden van Shediac. Lokale telers, juweliers, kunstenaars en restaurants verkopen er hun waar op een kleine, half overdekte markt. Bouctouche is bijna volledig Franstalig en het ademde dus allemaal een bijna Zuid-Franse sfeer uit. Even buiten Bouctouche ligt het natuurpark Les Dunes de Bouctouche. Dit is een uitgestrekt stuk land van 10 km lang dat zich in de zee slingert. Het werd de afgelopen eeuwen gevormd door het samenspel van wind, zee en zand. Tot vandaag blijft het tipje van de duin de speeltuin van de grillige natuurkrachten. Over enkele decennia zal de duin de volledige baai ingesloten hebben. Over de bijna volledige lengte is een prachtige houten loopbrug aangelegd zodat je het hele traject te voet kan afleggen. Aan de ingang staan houten bankjes en openluchtbarbecues. We aten er onze picknick op onder een prachtige blauwe en zonnige hemel.

In de namiddag deden we Kouchibouguac National Park aan, iets hoger dan Bouctouche. Dit park herbergt ongerepte wandelpaden, eilandjes, duinen, lagoons, moerassen en een van de mooiste stranden van New Brunswick. Op Fundy Park na vinden we dit het mooiste plekje van onze provincie. We legden ons, samen met tientallen andere mensen, op het warme zandstrand. Op het einde van de dag, terug op weg naar ons vakantiehuisje in Cocagne, stopten we in Richibouctou voor een artisnaal ijsje. Mooie dag!



Molson Canadian Code #4

De laatste van de vier Molson Canadian Commercials.



Er is een ongeschreven code in Canada. Als je ze volgt, is de kans groot dat je ondanks foute informatie toch de bungalow van een vriend vindt. Je weet dat wat op het ijs gebeurt, op het ijs blijft. Je kwam al eens oog in oog te staan met een gevaarlijk uitziende vogel. Je houdt je pint vast met vijf vingers en het is nooit ok om andermans vriendin te verleiden. Je weet dat de laatste doos op de stapel, de eerste is die je open maakt. Je zeep ruikt naar zeep. Je kan een telefoonnummer reconstrueren, je kookt wel eens met een zaklamp en je recycleert.
Dit is ons bier.
Molson canadian.

vrijdag 26 augustus 2011

Irene

“Waarom krijgen orkanen altijd een vrouwennaam? Omdat ze met veel lawaai en drama plots voor je deur staan en als ze weg gaan, nemen ze je auto en je huis mee.”
Het is een grap zou oud als de straat die het zelfs tot in Canada geschopt heeft. Nu de orkaan Irene onze richting uit komt, duikt de vrouwonvriendelijke vergelijking opnieuw op. Ook New Brunswick maakt zich namelijk klaar om huizen en auto’s te beschermen tegen het natuurgeweld.
Het traject van een orkaan voorspellen is een beetje als kijken naar een match van de Rode Duivels. Je weet nooit helemaal zeker hoe en waar het zal eindigen, maar ellende is meestal verzekerd. De storm deed eerst de Caraïben aan en werkt zich nu langs de Amerikaanse oostkust naar boven. Ook Canada staat op het verlanglijstje van Irene. Het mogelijke traject van de storm is vele honderden kilometers breed en strekt zich in onze regio uit van Montreal tot de zuidkant van Nova Scotia. New Brunswick ligt dus ook in risicogebied. Grootschalige evacuaties zijn niet aan de orde en onze buren zijn evenmin houten platen voor de ramen aan het schroeven of de sleutels van de schuilkelders aan het zoeken. Irene zal namelijk al een flink stuk van haar oorspronkelijke kracht verloren hebben voor ze de Canadese grens oversteekt, maar zelfs dan kan Irene voor ongemak en schade zorgen. De laatste voorspellingen spreken over veel regen (30 tot 50 mm) en harde windstoten op maandagmiddag. We wachten af ...

Ouders op bezoek


En toen was er bezoek...

Op zondagmiddag 21 augustus parkeerden mijn ouders hun huurauto voor ons huis. Het was ons eerste (Belgische) bezoek sinds onze verhuis. Gemma en Fran hadden de dagen ervoor alvast kruisjes weggevinkt op de kalender en waren door het dolle heen.

De eerste week van hun verblijf hier hebben we samen doorgebracht in een vakantiehuis in Cocagne, een dorpje aan de Acadische kust, op veertig minuten rijden van Moncton. Dat huurhuis in Cocagne lag erg mooi aan een kleine baai, in een doodlopend straatje. Myriam en ik bleven daar 's nachts slapen en pendelden elke ochtend en avond naar en van Moncton. Tijdens die week besefte ik hoe handig het is om op een kwartier fietsen van je werk te wonen!

woensdag 24 augustus 2011

Steak voor geen geld


Melk, zuivel en boodschappen in het algemeen zijn hier aan de dure kant. Brandstof, auto’s en vlees kosten anderzijds een pak minder dan in Europa. Vooral rood vlees is spotgoedkoop. Gisteren twee steaks op de bbq gelegd die ons 4 dollar gekost hebben (voor de twee), omgerekend 2,90 euro. Gekookte en gekruide aardappels erbij en verse sla die de buurvrouw kwam brengen. Summer in Canada …
Canada Immigratie Wonen en leven resident

dinsdag 23 augustus 2011

Canadees politiek icoon Jack Layton overleden


Maandagochtend is Jack Layton overleden, de leider van de NDP partij. Zijn dood heeft een emotionele schokgolf door het land gejaagd die mensen spontaan op straat deed komen. Het is de moeite waard om jullie het begrip ‘Jack Layton’ even te schetsen.

Tot het einde van de jaren ‘90 werd het politieke landschap hier gedomineerd door twee partijen: de conservatieven en de liberalen. De twee andere nationale partijen, Bloc Quebecois en het socialistische NDP, hadden weliswaar elk hun eigen aanhang maar kwamen er federaal nauwelijks aan te pas. Dat veranderde na de eeuwwisseling toen Jack Layton, een relatief onbekende politicus uit Toronto aan het hoofd kwam van de zwalpende NDP. Layton zette zich meteen af tegen het heersende cynisme en de machtsspelletjes in Ottawa en wilde op een andere manier aan politiek doen. Zijn stijl was open, humoristisch, optimistisch en vriendelijk. Zijn tocht naar de politieke top ging traag maar gestaag. Verkiezing na verkiezing timmerde hij verder aan het herstel van de NDP. Ongemerkt werd Jack een merknaam in de Canadese politiek: altijd optimistisch en breed lachend, het hart op de tong, politiek briljant en zeer humoritisch. Jack Layton werd door de Canadesen op handen gedragen. Je kon voor of tegen de NDP zijn, maar niemand was tegen Jack.

In het voorjaar van 2010 kondigde Layton aan dat hij prostaatkanker had en wat gas moest terug nemen. Hij herstelde echter, sterker als nooit tevoren, en bij de verkiezingen in mei van dit jaar schreef de NDP politieke geschiedenis. Het klassieke tweepartijenstelsel ging aan diggelen en de NDP werd de tweede grootste partij van Canada. De liberalen verschrompelden en Layton slaagde erin om het Bloc Quebecois tot een handvol zetels terug te dringen. Jack Layton mocht zich The Leader of Her Majesty's Opposition noemen.

Lang heeft hij echter niet kunnen genieten van zijn status. Op een dramatische persconferentie eind juli verscheen een graatmagere en bleke Jack Layton. De voorzitter van NDP kondigde er met zwakke stem aan dat dokters een nieuwe kanker ontdekt hadden en dat hij zich alweer terug moest trekken om te vechten tegen zijn ziekte. Niemand hield toen echt rekening met een slechte afloop want Jack was een vechter, zo kenden we hem.

Canada werd maandagochtend wakker in schock toen het nieuws van z’n dood bekend raakte. Alle zenders hebben meteen hun programma’s onderbroken en brachten live verslag uit. Eerste minister Stephen Harper (een geducht politiek tegenstander) legde een verklaring af en vlaggen aan het parlement gingen halfstok. In heel het land kwamen mensen op straat en internetfora, nieuwssites en het NDP hoofdkwartier werden overspoeld met reacties. Het gezicht van de vriendelijke politiek, de eeuwig jonge en fietsende man die kanker had overwonnen, was plots niet meer. Ook al had je hem nooit ontmoet, Jack Layton was zo`n man die je het gevoel geeft dat je elkaar kent, als een kennis die je af en toe ziet en met wie het altijd weer klikt. Net daarom voelt iedereen zich geraakt door zijn overlijden.

Afgelopen zaterdag, met zijn naderend einde in zicht, heeft Jack Layton een lange brief geschreven aan alle Canadezen met de instructie om die woorden na zijn dood openbaar te maken. Die brief is een prachtig testament die Jack`s stijl typeert. Hij sluit zijn laatste toespraak aan Canada af met volgende woorden:

Love is better than anger.
Hope is better than fear.
Optimism is better than despair.
So let us be loving, hopeful and optimistic. And we’ll change the world.


Jack Layton werd 61 jaar en krijgt zaterdag een staatsbegrafenis, een eer normaal gezien alleen weggegelegd voor huidige of voormalige eerste ministers of gouverneurs-generaal.

In welk land hoor je thuis?

Leuke kwis over in welk land je eigenlijk thuis hoort. Nog geen tijd gehad on het ding zelf in te vullen, maar we gaan ervanuit dat het resultaat 'Canada' zal zijn.

http://quizwhiz.zwigglers.com/xicjljgy/What_country_do_you_really_belong_in/?rf=ext_nf

maandag 22 augustus 2011

Havelock Flying Club

Ik ben lid van mijn eerste club hier in New Brunswick (tenzij je de bibliotheek en de lokale supermarkt ook al clubs beschouwt)! Ik sta op de ledenlijst van de Havelock Flying Club.
Als ik ga vliegen huur ik een toestel bij Moncton Flight College (MFC) maar dat is een commercieel bedrijf wiens eerste prioriteit is om winst te maken. Van enige clubsfeer is daar geen sprake. Ik was op zoek naar een vliegveldje met een sympathieke club en heb dat gevonden in Havelock, een half uurtje rijden van Moncton. Daar liggen twee lange grasbanen en staan een tiental hangars met bijna 20 toestellen, helaas geen enkel te huur. MFC blijft dus nog een tijdje mijn huurplaats. De meeste clubleden beschikken over hun eigen toestel, van de kleinste ULM tot een zware Bellanca met inklapbare wielen. Vliegen en vliegtuigen zijn hier nog betaalbaar en de kleine luchtvaart wordt niet (nog) niet doodgeknepen zoals in Europa.
De club organiseert elke zondagochtend een Fly-In-Breakfast. Piloten vanuit de buurt (of verder) komen ingevlogen voor twee eitjes, spek, toast, pannenkoeken en onbeperkt verse koffie. En dat allemaal voor 5 dollar. Dat heb je hier vaak bij clubs, die ontbijten.
Havelock heeft echt wel iets. Je kan er op een strandstoel pal naast de grasbaan zitten kijken naar opstijgende en landende toestellen. Je loopt er vrij de hangars in en maakt een praatje met de eigenaars van toestellen. Op een mooie dag is er altijd wel iemand ter plaatse. Ik ben er nu dus lid en heb aangeboden om de website eens onder handen te nemen, want die kan wel een opknapbeurt gebruiken.

zaterdag 20 augustus 2011

Tweede bezoekje aan Moncton Zoo

Moncton Zoo, bis. Na ons bezoekje aan de dierentuin in mei liepen we er vandaag opnieuw rond. We hadden er afgesproken met Chantal en Lyn-Lyn, respectievelijk Franse en Chinese immigranten die we via MAGMA leerden kennen. Net als enkele weken geleden was het ook nu weer een mooie, warme dag. Het enige verschil was dat er vandaag een pak meer volk rond liep (hoogseizoen) en er zowaar een kleine rij aan de kassa stond. Ongezien!

Creatief met Kriek

Bloedhete dag vandaag, ideaal voor een picknick in de schaduw. We wandelen met onze knapzak naar een nabijgelegen speeltuin. De stad Dieppe heeft een wet die zegt dat je nooit verder dan een kilometer moet wandelen voor een park met speeltuin of recreatie. Naast onze boterhammetjes en fruit hebben we ook twee flesjes Belgische Kriek mee, een van de geweldige dingen die Koen en Hilde in een dik postpakket hadden opgestuurd. Dank daarvoor!


Als ik de flesjes wil openen, draai ik me suf aan het kroonkurkje tot ik besef dat dit een Belgisch flesje is. Hier in Canada zijn alle bierflesjes eenvoudig open te draaien maar dit flesje komt natuurlijk uit Europa ... Om het ding uiteindelijk open te krijgen, moesten we even creatief zijn. Als de parkbeheerder van Dieppe meekijkt, gelieve de bijgevoegde foto dan NIET te bekijken. Schol!

Molson Canadian Code #3

Nog eens een Molson Canadian Commercial.



Er is een ongeschreven code in Canada. Als je ze volgt, is de kans groot dat je een uur rijdt voor 19 minuten op het ijs. Je komt in bars met namen die beginnen met ‘Mc’ of eindigen met ‘Annigan's’. Je apprecieert een vrouw die iets van sport kent. Je noemt iedereen die hockey uitrusting bezit een vriend. Heel soms is figuurschaatsen wél de moeite waard om te bekijken. Je weet dat het plastic lipje op een koffiebeker wel degelijk z’n nut heeft. Je gebruikte ooit een kano als hoed. Je steekt zelf een barbecue in elkaar en nee, het zijn geen deuken, het zijn doelpunten.
Dit is ons bier.
Molson Canadian.

vrijdag 19 augustus 2011

Ramp Pukkelpop


Het drama op Pukkelpop was wereldnieuws. Ook in het Canadese avondnieuws had men de weg naar Hasselt gevonden. Tragische gebeurtenissen, vreselijke beelden…

donderdag 18 augustus 2011

Hoe emigreren #1: Soorten procedures

Deze tekst past in de reeks over Immigratievragen: Hoe begin ik aan emigratie naar Canada? De website Justlanded heeft een zeer duidelijke en informatieve tekst over de verschillende opties. Ik publiceer dat graag hieronder.
Volgens een rapport van de Verenigde Naties ontvangen Canada en Australië ieder jaar per hoofd van de bevolking de meeste migranten ter wereld. Hieronder een poging tot ontleding van het complexe Canadese immigratieproces, waaronder de speciale en unieke procedures in de verschillende Canadese provincies.
De autoriteiten van Canada verstrekken ieder jaar meer dan 200,000 verblijfsvergunningen. De ontvangers hiervan hebben vaak een lange en vermoeiende weg achter de rug. Als de aanvraagprocedure echter met succes is afgesloten kunnen deze nieuwe inwoners van Canada zich verheugen op een nieuw leven in het land.
Eenmaal gezien als een permanente inwoner van Canada ontvang je een verblijfsvergunning in de vorm van een ‘Permanent Resident Card’. Wanneer men in het bezit is van een verblijfsvergunning heeft de kersverse inwoner vrijwel dezelfde rechten als een burger met de Canadese nationaliteit (met uitzondering van stemrecht).
Het verkrijgen van een Canadese verblijfsvergunning is een complexe zaak en vergt veel tijd en geduld. Daarbij zijn er vele veranderingen in het beleid en worden vaak nieuwe initiatieven ontworpen en geïmplementeerd. Het is dus lastig om een grip te krijgen op de almaar veranderende wetgeving.
Er zijn zes verschillende categorieën waar men een aanvraag voor kan indienen om in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning:
· Geschoolde werknemers immigratie (Skilled Worker Class Immigration)
· Zakelijke immigratie (Business Class Immigration)
· Provinciale nominatie (Provincial Nomination)
· Familiehereniging (Family Class Immigration)
· Quebec geselecteerde immigratie (Quebec-Selected Immigration)
· Internationale adoptie (International Adoption)

Geschoolde werknemers immigratie

Individuen kunnen zich aanmelden voor een Canadese verblijfsvergunning als geschoolde werknemer. De aanvragen worden beoordeeld op een aantal criteria: opleidingsniveau, taalvaardigheid, werkervaring, leeftijd, het bezit van werk, en aanpassingsvermogen. Ieder criterium wordt apart beoordeeld en krijgt een score. De totale score bepaalt of de aanvrager een geschikte kandidaat is voor een verblijfsvergunning. Om een verblijfsvergunning te verkrijgen is een minimumscore van 67 (uit een score van 0 tot 100) vereist.
Dit is echter niet de enige manier om te bepalen of een kandidaat geschikt is voor een verblijfsvergunning. Het CIC (Citizenship and Immigration Canada) kijkt ook naar de eventuele aanwezigheid van een strafblad, de Canadese arbeidsmarkt en andere factoren die de uitkomst van de aanvraag kunnen beïnvloeden. Echter de zojuist genoemde score is een goed eikpunt voor het succes van je aanvraag.
Bijvoorbeeld, een 25-jarige vrouw die over een uitstekende Engelse taalvaardigheid bezit, een basiskennis heeft van Frans, een Master diploma bezit, twee jaar werkervaring heeft in het land van herkomst, nog geen werk heeft gevonden in Canada en getrouwd is met een man die gestudeerd, gewerkt en gewoond heeft in Canada, kan een score verwachten van ongeveer 80 punten. Deze score maakt het mogelijk voor de vrouw om een verblijfsvergunning in Canada aan te vragen. Let op: dit is slechts een voorbeeld en verschillende individuen behalen verschillende scores. Dit voorbeeld is niet representatief voor alle aanvragen.

Zakelijke immigratie

Er zijn verschillende individuen in de zakelijke sector die kwalificeren voor een verblijfsvergunning: investeerders , ondernemers , en zelfstandig werkenden .
Investeerders zijn verplicht om aan te tonen dat ze zakelijke ervaring hebben, over een legale netto waarde (net worth) beschikken van C$800,000 en bereid zijn om C$400,000 te investeren in de Canadese economie. Er zijn echter ook extra verplichtingen.
Ondernemers zijn eveneens verplicht om hun zakelijke ervaring aan te tonen door te bewijzen dat ze eigenaar en/of manager zijn geweest van een onderneming. Het is ook mogelijk dat ze een aandeel in een onderneming hebben gehad. Daarnaast moeten zij ook beschikken over een netto waarde van C$300,000, welwillend zijn om een onderneming te managen die op zijn minst één fulltime baan oplevert (buiten zijn/haar eigen baan) binnen drie jaar na het verkrijgen van een verblijfsvergunning.
Zelfstandig werkenden moeten over de ervaring, intentie en capaciteit beschikken om werkgelegenheid te creëren voor tenminste zichzelf en een belangrijke bijdrage leveren aan culturele of sportgerelateerde activiteiten in Canada. Het kopen en beheren van een boerderij wordt ook gewaardeerd.

Provinciale Nominatie

Het kan zijn dat je een specifieke Canadese provincie in gedachten hebt waar je naar toe zou willen migreren en jezelf graag zou vestigen. Het proces van Provinciale Nominatie maakt het mogelijk voor provincies om bepaalde personen te nomineren voor immigratie en vestiging. Het individu dient contact op te nemen met het immigratiebureau van de desbetreffende provincie om daar de nominatie aan te vragen. Wanneer de nominatie is uitgevoerd kan het individu een aanvraag indienen voor een verblijfsvergunning bij het CIC (Citizenship and Immigration Canada).

Familiehereniging

Wanneer je familieleden hebt die een Canadese verblijfsvergunning bezitten kunnen deze je wellicht helpen. Ongeveer 30% van alle immigranten die naar Canada komen worden ondersteund door familieleden die al in Canada zijn gevestigd. Canadese burgers zijn verplicht om familieleden die naar Canada migreren voor een periode van 3 tot 10 jaar te ondersteunen om ze zo te helpen met het vestigen in Canada.

Quebec-geslecteerde immigratie

De provincie van Quebec heeft een speciale overeenkomst met de federale overheid van Canada welke het mogelijk maakt voor Quebec om immigranten te selecteren die het beste passen bij hun specifieke immigratievereisten. Er is een apart evaluatieproces voor ieder individu die zich in Quebec wil vestigen. Dit geldt voor personen die binnen de volgende categorieën vallen:
· Mensen met een vaste baan
· Zakenmensen
· Studenten – permanente immigratie
· Tijdelijke werkers – permanente immigratie
· Families
· Gesponsorde vluchtelingen

Internationale adoptie

Het is toegestaan voor Canadese burgers om kinderen uit het buitenland te adopteren. De procedure is echter lastig en neemt veel tijd in beslag. Door een zorgvuldige studie uit te voeren naar het gezin dat wil adopteren worden de rechten van het kind gewaarborgd. Het adopteren van een kind uit een ander land brengt verschillende legale kwesties en instanties met zich mee waaronder het Provinciale immigratie bureau, de ‘Hague Convention’ dat toezicht houd op internationale adopties, en verschillende wettelijke instanties uit het land van herkomst van het kind. Canadese families zijn verplicht het kind te ondersteunen en het op te voeden in het beste belang van het kind.

Hoe kom ik aan een permanente verblijfsvergunning?

Om de procedure voor een verblijfsvergunning te starten dien je contact op te nemen met het dichtstbijzijnde Canadese consulaat, hoge raad of ambassade. Over het algemeen is een individu het volgende verplicht om een verblijfsvergunning te verkrijgen:
· Het leveren van een medische akte en strafblad (indien van toepassing)
· Het invullen en opsturen/inleveren van een compleet verblijfsvergunningaanvraagformulier
· Het betalen van de aanvraagsom (application fee)
· Het bijwonen van interviews met immigratievertegenwoordigers
Het kan zijn dat je aanvraag extra verplichtingen met zich mee brengt. Dit hangt af van de aard en categorie van je aanvraag. Er kan dus bijkomend naar het volgende gevraagd worden:
· Originele kopieën en officieel vertaalde documenten die de aanvraag bevestigen, zoals opleidingsdiploma’s, certificaten, persoonlijke identificatie documenten, sponsorbrieven en andere relevante informatie
· Bewijs dat men beschikt over voldoende financiële middelen om de aanvrager te onderhouden gedurende zijn of haar verblijf in Canada
· De uitslag van een bevoegdheidstoets
· Bewijs van vluchtelingenstatus
· Uitslagen van talentoets
· Bijkomende betalingen
· Andere vormen van documentatie of toetsen

Hoeveel moet ik betalen voor mijn verblijfsvergunning?

De huidige tarieven voor de verschillende verblijfsvergunningen zijn als volgt (alle tarieven zijn per 2005):
Aanvragen voor Familiehereniging:
· Sponsoring aanvraag ($ 75 per aanvraag)
· Primaire aanvrager ($475)
· Primaire aanvrager die nog geen 22 jaar oud is en wettelijk alleenstaand is ($75 inclusief een afhankelijk kind van de sponsor, een kind dat in de toekomst zal worden geadopteerd en broers, zusters, neven, nichten of kleinkinderen)
· Een familielid van de primaire aanvrager die een leeftijd heeft bereikt van minimaal 22 jaar of jonger is dan 22 jaar en niet wettelijk alleenstaand is ($550)
· Een familielid van de primaire aanvrager die jonger is dan 22 jaar en wettelijk alleenstaand is ($150)
Let op: Tarieven voor de primaire aanvrager en zijn eventuele familieleden (die vallen onder Familiehereniging) kunnen pas worden betaald, samen met het sponsorschap, wanneer de sponsor zijn aanvraag heeft ingediend.
Investeerders, ondernemers en zelfstandig werkenden:
· Primaire aanvrager ($1,050)
· Een familielid van de primaire aanvrager die een leeftijd heeft bereikt van minimaal 22 jaar of jonger is dan 22 jaar en niet wettelijk alleenstaand is ($550)
· Een familielid van de primaire aanvrager die jonger is dan 22 jaar en wettelijk alleenstaand is ($150)
Aanvragers uit andere groepen:
· Primaire aanvrager ($550)
· Een familielid van de primaire aanvrager die een leeftijd heeft bereikt van minimaal 22 jaar of jonger is dan 22 jaar en niet wettelijk alleenstaand is ($550)
· Een familielid van de primaire aanvrager die jonger is dan 22 jaar en wettelijk alleenstaand is ($150)
De bovenstaande tarieven zijn in Canadese dollars en zijn aan verandering onderhevig van het CIC (Citizenship and Immigration Canada).

woensdag 17 augustus 2011

Canadese soldaten weer koninklijk

Gelezen op De Standaard Online

De Canadese marine en luchtmacht mogen zich weer koninklijk noemen. De centrumrechtse regering van premier Stephen Harper heeft de traditionele namen voor deze krijgsmachtonderdelen in ere hersteld.

Voortaan wordt weer gesproken van de Koninklijke Canadese Marine en de Koninklijke Canadese Luchtmacht, zei minister van defensie Peter MacKay. De naamsverandering is bedoeld om de historische bewustwording van militairen te vergroten.

In 1968 werden de koninklijke voorvoegsels verwijderd toen de marine en luchtmacht samen met de landmacht opgingen in de Canadese Troepen. De regering van Harper, de meest conservatieve in meer dan vijftig jaar, is gebrand op het herstellen van tradities en militair erfgoed en besloot de oude benamingen opnieuw in gebruik te nemen. De landmacht is niet koninklijk en gaat voortaan door het leven als het Canadese leger.

Bron: http://destandaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20110816_233

dinsdag 16 augustus 2011

Greater Moncton Weather

Ik heb het automatische weerbericht in de rechterkolom van deze site wat gemoderniseerd, zie hieronder. Voortaan krijg je meteen de officiele temperatuur en de gevoelstemperatuur (RealFeel) te zien. Enkel die laatste waarde is waar mensen rekening mee houden. Extra bonus: de vooruitzichten en radarbeelden. Nice!

 | Weather

Maps
 | 

maandag 15 augustus 2011

Fran jarig

Fran was jarig gisteren, haar eerste verjaardag in Canada. Drie jaar wordt onze jongste dochter al, wat gaat de tijd toch snel (Cliché alarm!). Myriam had een prachtige fruittaart gebakken en `s avonds kwamen vrienden langs die twee jongetjes hebben waar Fran en Gemma goed mee opschieten.

Dat de kaars op de taart brandt, mag een klein wonder heten. Net voor het grote moment beseften we dat we geen lucifers of aanstekers hadden. Het enige toestel in huis dat een open vlam produceerde was de barbeque. Het gevolg was een creatieve manier om de kaars aan te steken. Maar het is dus gelukt!

zondag 14 augustus 2011

Vragen over emigratie naar Canada

Er zijn een aantal vragen die blijven terugkomen in onze mailbox. Mensen willen blijkbaar erg graag weten op welke manier je het best naar Canada (of andere oorden) verhuist. Hoe begin je aan zo`n ingrijpende operatie? Hoe zet je die immigratiedroom om in realiteit?

In het begin beantwoorde ik die mails snel en uitvoerig maar daar kruipt hoe langer hoe meer tijd in. Daarom zal ik op deze site een aparte pagina over immigratievragen openen. Informatie daarover gaat gewoon mee in de dagelijkse publicatielijst maar krijgt een apart label en is na te lezen op deze pagina. Lode Roels canada immigratie emigratie wonen werken buitenland

zaterdag 13 augustus 2011

Molson Canadian Code #2

Het tweede spotje uit de legendarische 'Molson Canadian' reeks.



Vertaling:
Er is een ongeschreven code in Canada. Als je ze volgt, is de kans groot dat je een litteken overhield aan het hockey. Je hebt een roadtrip gemaakt met een wagen die helemaal niet geschikt was voor een roadtrip. Je bent trots als je een meisje kent dat ooit iets had met een professionele hockeyspeler. Je voelt je ongemakkelijk als je de stoel in het vliegtuig naar achter kantelt. Je gebruikt een melige versiertruck enkel en alleen omdat een vriend je uitdaagt. Je vult het glas van je vrienden voor dat van jou. Je denkt dat hockeytape alles kan repareren. Je bent ooit ergens buiten gegooid en je laat een kans op seks passeren in het hockey play off seizoen.
Dit is ons bier.
Molson Canadian.

vrijdag 12 augustus 2011

Jeans Day in Canada

Uw dienaar loopt vandaag in jeans rond op kantoor.
"En dan?" denk je nu misschien.

Elk land heeft zijn gebruiken en gewoontes. In Belgie is zondag al sinds mensenheugenis josdag. In Canada is vrijdag jeansdag! Laat ik jullie even inwijden in een gebruik op de Canadese werkvloer. In de meeste bedrijven hier geldt een kledingcode die `business casual` genoemd wordt. Maatpak en bijhorende das hoeven niet, maar je kleding moet wel deftig zijn. Geen jeans of sportschoenen bijvoorbeeld maar een deftige broek en geklede schoenen. Die dress code is de hele week van kracht, behalve op vrijdag. Dan mag de Canadese werknemer zich uitleven in jeans, t-shirts, loopschoenen, korte broeken en - what the heck - zelfs petjes zijn dan toegelaten. In ruil voor die vestimentaire frivoliteit stoppen we elke vrijdag met z`n allen een dollar in een spaarpotje, het jeans fund. Dat ingezamelde geld dient om allerhande activiteiten voor het personeel te organiseren of om zieke collega`s een kaart en een bos bloemen te sturen.

donderdag 11 augustus 2011

Candle light anchovies

As a courtesy to my anglophone readers, a translation of today's blogpost :-)

North America, where the 24-hour economy rules!
The two biggest supermarkets here in Moncton are now open day and night. You fancy some anchovies around 3.30 am? Or how about a berry flavoured waffle in the middle of the night? Hey, no problem!

By the way, it`s not that we were starving once the sun settled, before this glorious announcement. McDonalds, Burger King and Domino Pizza are considered pioneers in keeping their restaurants open around the clock. Mountain Road even boosts a Tim Hortons that serves coffee and donuts 24 hours a day and Shoppers Drugmarket glowed with pride earlier when they announced some of their shops would stay open until midnight. But now, supermarket giants Atlantic Superstore and Sobeys are going after the nocturnal customer as well. At first, you think: “Wow, that’s great and just what I need!” On second thoughts however, I really wonder how many people actually shop in the middle of the night. I seriously consider setting my alarm clock to 3 am and drive up to Sobeys to do our weekly grocery run in the darkest of the night. Just to see what it`s like there at that time of the night. Myriam thinks I`m crazy. And really, can you blame her?

24 uurseconomie

Noord-Amerika, waar de 24 uurseconomie heerst.
De twee grootste supermarkten van Moncton zijn sinds enkele weken dag en nacht open. Zin in een p
otje ansjovis rond half 3 ’s nachts, ik zeg maar wat? Geen probleem!
Honger hoef je hier in het holst van de nacht trouwens niet te lijden. De lokale McDonalds, Burger King en Domino Pizza waren al langer de klok rond open. Aan Mountain Road staat ook een Tim Hortons die dag en nacht koffie en donuts serveert en Shoppers Drugmarket (een kruising tussen een supermarkt en een apotheker) kondigde jaren geleden al met trots aan dat ze tot middernacht open bleven. Nu gooien ook supermarktketens Atlantic Superstore en Sobeys zich in de strijd om de nachtelijke consument met openingsuren around the clock. Atlantic Superstore is trouwens de grootste supermarkt die ik ken. Daarmee vergeleken is de Carrefour van Tienen een kleine kruidenierszaak. Ik vraag me echt af wie er om kwart voor drie ’s nachts gaat winkelen, echt. Ik overweeg al enkele dagen om de wekker te zetten en onze wekelijkse inkopen te doen bij nacht en ontij, gewoon om naar de sfeer te peilen in die verlaten megamarkt. Myriam verklaart me gek als ik het idee aanhaal ...

woensdag 10 augustus 2011

Onze vroegere straat in het nieuws


We zijn net op tijd vertrokken uit de Sint Hubertusstraat zo te zien ...

Meer dan 2.200 cannabisplanten ontdekt in Oplinter
In Oplinter, een deelgemeente van Tienen, is een cannabisplantage van ruim 2.200 planten ontdekt en ontmanteld. Elf mensen zijn opgepakt. Het gaat om Nederlandse mannen en vrouwen. Ze ontkennen elke betrokkenheid. Ook in Menen, in West-Vlaanderen, is een cannabisplantage ontdekt.
De cannabisplantage werd bij toeval ontdekt in de Sint-Hubertusstraat. Buurtbewoners zagen rond 17.45 uur een vrachtwagen stoppen waaruit verschillende personen stapten. Ze belden de politie omdat ze dat verdacht vonden.

Toen de politie van de zone Tienen-Hoegaarden poolshoogte kwam nemen, roken de agenten onmiddellijk een sterke cannabisgeur. In een opslagplaats achter de woning troffen ze twee kamers aan die vol stonden met cannabisplanten. De plantage, die industrieel was uitgebouwd, telde in totaal 2.216 planten.

De acht personen die aanwezig waren in de woning, vijf vrouwen tussen 20 en 48 jaar oud en drie mannen tussen 49 en 60 jaar oud, werden allemaal opgepakt. Ze bleken allen de Nederlandse nationaliteit te hebben. Op basis van hun verklaringen kon de politie korte tijd later nog drie andere verdachten oppakken, op het parkeerterrein van het Brico-warenhuis in Tienen. Ook zij hadden de Nederlandse nationaliteit. Het parket van Leuven heeft de aanhouding gevraagd van alle elf verdachten.

Afgelopen vrijdag werd in Okselaar, bij Scherpenheuvel-Zichem ook een professionele cannabisplantage opgerold. Het is nog niet duidelijk of er een verband is tussen beide plantages.



dinsdag 9 augustus 2011

Hoog in de wolken

Het filmpje dat een inwoner van Grand Falls, New Brunswick recent schoot is een internethit aan het worden. Of de opname van Denis Farmer echt is, valt in tijden van digitale manipulatie helaas moeilijk te zeggen. Hoe dan ook zijn het knappe beelden van een wolk die verdacht veel op het gezicht van een man lijkt. Vanaf 1:40 komt het gezicht te voorschijn.

maandag 8 augustus 2011

Weetjes over New Brunswick

Interessante weetjes over onze provincie.

* New Brunswick is één van de drie maritieme provincies van Canada en het is constitutioneel gezien de enige tweetalige provincie (Frans en Engels) in de federatie.
* New Brunswick staat bekend om zijn sterke gemeenschapsgevoel.
* De inwoners van New Brunswick hebben binnen de provincie een warme en vriendschappelijke sfeer gecreëerd, die direct wordt herkend door bezoekers.
* De uitvinder van het ijshoorntje is geboren in Sussex corner - de zuivelhoofdstad van Canada, halverwege de Fundy Coastal Drive.
* Miramichi River ligt in het hart van de zalmstreek en er wordt gezegd dat dit de beste plek ter wereld is voor het vissen naar zalm.
*'s Werelds langste overdekte brug is in Hartland. De brug is 390 meter lang en overspant de Saint John River. Overdekte bruggen worden ook wel Kissing Bridges genoemd.
* 's Werelds grootste kreeft "leeft" in Shediac. Hij is 10,5 meter lang, 4,5 meter hoog en weegt 90 ton.
* New Brunswick is de op één na grootste exporteur van turf in de wereld en in juli vieren de inwoners van Lamèque de oogst hiervan tijdens het Peat Moss Festival.
* De lage kosten die in New Brunswick nodig zijn om in het levensonderhoud te kunnen voorzien, maken dat men zelfs met een bescheiden inkomen comfortabel kan leven.
* De huizenprijzen zijn hier erg laag.
* De provinciale inkomstenbelasting ligt in New Brunswick enigszins boven het Canadese gemiddelde.
* De provincie is zeer veilig te noemen, met misdaadcijfers die ver onder het nationale gemiddelde liggen.

Gevonden op http://www.intergate-immigration.nl canada immigratie wonen werken verhuizen

zaterdag 6 augustus 2011

Fundy National Park

Een schande eigenlijk dat we de allergrootste attractie van onze provincie nog niet hadden bezocht. Die vergetelheid is vandaag recht gezet. De grootste toeristische trekpleister van New Brunswick heet Fundy National Park en ligt op een uurtje rijden van Moncton, aan een baai die NB van Nova Scotia scheidt. Het park is in de running om een van de zeven nieuwe wereldwonderen te worden en onze stem is alvast binnen!
Canada immigratie immigreren wonen en werken emigratie emigreren
Fundy staat bekend om de grootste getijdenverschil ter wereld, maar liefst 16 meter. De omgeving wordt gekenmerkt door kliffen van 30 tot 40 meter hoog, watervallen, dichte bossen en rotsige stranden. Je kan er genieten van de prachtige natuur langs een van de vele mooi aangelegde wandelpaden. Aanrader!

Beelden zeggen zoveel meer dan woorden. Bijgevoegd een slideshow.


Molson Canadian Code #1

Het nationale biermerk Molson zit achter een van de meeste succesvolle reclamecampagnes van de afgelopen jaren in Canada. Om ‘Canadian’, hun meest bekende bier, te promoten bedacht Molson een reeks televisiespotjes met de Canadese identiteit als inzet. Op een bombastische tune debiteert een zware stem enkele typische Canadese karaktertrekken of eigenschappen. De spotjes zijn al enkele jaren oud maar ondertussen onversneden klassiekers geworden die vlot circuleren op Youtube. Niet alleen omdat het mooi gemaakt is, maar nog meer omdat het allemaal klopt als een bus. Canada in 30 seconden.

Ik zal jullie de komende weken de vier spotjes hier posten, te beginnen met de Canada Code #1. Kijk eerst naar het spotje, de Nederlandse vertaling volgt hieronder.



Vrij vertaald:
Er is een ongeschreven code in Canada. Als je ze volgt, is de kans groot dat je je jas soms op een hoop gooit en zeker weet dat hij niet gestolen zou worden. Je probeert nooit de vriendin van een vriend te versieren. Je weet dat bij lange autoritten de sterkste blaas de pitstops bepaalt. Je houdt al je hockey trofeeën bij. Je betaalt iemands biertje terug als je het omstoot. Als een vriend in de problemen zit, steun je hem. Je applaudiseert voor een danseres die eigenlijk helemaal geen danseres zou mogen zijn. Je gebruikt een open vlam om je hockey stick te vormen. Je gebruikt je arm als een ijsschraper en je laat een baard groeien tijdens de play offs in het hockey.
Dit is ons bier.
Molson Canadian.

vrijdag 5 augustus 2011

Wanneer is een vliegticket het goedkoopst?

Voor iedereen die plannen heeft om ons te bezoeken, het antwoord op de eeuwige vraag: Wanneer kan je het best een vliegticket kopen? Lode Roels Canada wonen werken immigratie

donderdag 4 augustus 2011

Moncton-Plage

Als we een klein half uurtje rijden naar het zuiden, wanen we ons in de Ardennen. De autoweg naar het westen brengt je op minder dan een half uur naar uitgestrekte velden en landbouwgrond. Twintig minuten rijden richting oosten en we zitten aan zee. Keuze te over aan bestemmingen op een zonnig weekend. We kozen afgelopen zondag voor dat laatste, de kust dus.

Het dichtstbijzijnde kuststadje heet Shediac maar kan gerust Moncton-Plage genoemd worden. Op een mooie zomerdag loopt de stad leeg en komt iedereen in het zand van Perlee Beach liggen. Het bulkt er ook van de nummerplaten uit Quebec, voor die mensen het enige strand 'in de buurt' (5 uur rijden!). Shediac stelt op zich weinig voor. Het is en blijft Noord-Amerika dus van gezelligheid is nauwelijks sprake maar het strand mag er best wezen. Een nadeel: Perlee Beach is een provinciaal park en dus moet je betalen om voorbij de slagboom te rijden. 11 dollar neertellen om op een strand te gaan liggen, het zal toch nooit wennen vrees ik. Er bestaan naar het schijnt sluipwegen maar die kennen we nog niet. De meisjes amuseerden zich in elk geval met de voetjes in het water en zandkastelen, al was het hoogtepunt van de dag toch dat ijsje nadien. 20 minuten later stonden we met het zand nog tussen onze tenen (en in de koffer van de auto!) terug in Dieppe.

Canada Wonen Werken Immigratie
Lode Roels

woensdag 3 augustus 2011

Immigratie naar Canada

Elk jaar verlaten wereldwijd 215 miljoen emigranten hun land. Waar komen al die mensen vandaan, en vooral, waar gaan ze naar toe? De website Peoplemovin heeft de cijfers van 2010 in een mooie grafiek geplaatst. Het beeld is verdeeld in twee kolommen. Links de emigratie-, rechts de immigratielanden. Helaas alleen te bekijken voor browers die over HTML-5 beschikken.

dinsdag 2 augustus 2011

517 miljoen

Gelezen op De Standaard Online vandaag:

De '360 degrees'-tournee van U2 leverde 517 miljoen euro op. Dat maakte de Ierse band dit weekend bekend. Daarmee is het de meest succesvolle tournee ooit.

De woordvoerster van U2 maakte het nieuws dit weekend bekend naar aanleiding van het laatste optreden van de '360 degrees'-tournee in Canada. De Ierse band verbreekt het record van de Rolling Stones. Die verdienden 392 miljoen euro aan hun meest succesvolle tour.

De '360 degrees'-tour ging twee jaar geleden van start in Barcelona en passeerde ook in Brussel. In totaal speelden Bono en co voor 7,1 miljoen fans in 30 landen.

U2 en de Fighter Jets

Als er 80.000 mensen op een wei staan terwijl twee straaljagers op lage hoogte overvliegen, is de kans redelijk groot dat tenminste een iemand daarvan beelden heeft gemaakt. De video van het Canadese leger dat een eresaluut brengt aan U2 staan op youtube ondertussen.

maandag 1 augustus 2011

De truk met het Frans

Heel wat ouders zullen dit herkennen. Wat doe je als je iets over de kinderen wil zeggen terwijl diezelfde kinderen naast je staan? Je spreekt Frans! Het is een eenvoudige en efficiente techniek die al generaties lang mee gaat.

Sinds Gemma en Fran echter naar een Franstalige kinderopvang gaan, wisten we dat er een moment kwam waarop dat trukje zou falen. Dat moment was vanavond. Aan tafel vroeg Myriam aan mij of we kinderen nog een ijsje zouden geven: `Est-ce qu’elles peuvent encore avoir une glace?` Minder dan een seconde later verscheen er een kamerbrede glimlach op Gemma’s gezicht. Nog een seconde later sloeg ze rood uit, toen ze de verbijstering op onze gezichten zag en ze zich een beetje betrapt voelde.

Frans spreken om ouderlijke dingen te bespreken is dus geen optie meer hier. Merde!
De enige taal die nu nog rest is Spaans. `Se puede tomar un helado?`

zondag 31 juli 2011

U2 is God

Bono van U2 is God. Nadat zijn prive vliegtuig om 16u20 pm geland was, hield het plots op met regenen. De onophoudelijke plensregen die al uren uit de grijze lucht viel, hield het voor bekeken toen de Ierse groep voet aan land zette in Moncton. Bono stapte uit, snoof de lucht van Atlantisch Canada in, keek rond en zag dat het goed was.

Net door die forse regenbuien was de concertwei van Magnetic Hill herschapen in een gigantische modderpoel. Zaterdagvoormiddag gingen we in extremis nog op laarzenjacht, samen met duizenden andere Monctonions trouwens. Zelfs in de twee gigantische Wall-Marten van de stad waren de laarzen uitverkocht, en dat wil al wat zeggen. Een stad van 80.000 inwoners die een concert organiseert met 80.000 bezoekers, dat vraagt om verkeersproblemen. De ruime omgeving rond Magnetic Hill was autovrij gemaakt. Bussen brachten drommen concertgangers heen en weer naar de ingang en aan de rand van de stad waren grote parkings voorzien. Openbaar vervoer bestaat hier virtueel niet. Dichter bij de wei deden eigenaars van grote lappen grond gouden zaken door 30 dollar aan te rekenen voor een avondje parking. Ze stonden allemaal vol, die parkings. Wij konden onze auto gelukkig parkeren op de oprit van Jocie en Pat, een bevriend koppel dat op 3 km van Magnetic Hill woont. Vandaar was het nog een zomerse wandeling van drie kwartier tot aan de ingang. De sfeer deed denken aan Werchter alleen wat ordelijker en gedisciplineerder. De gemiddelde leeftijd van het publiek lag natuurlijk wat hoger en de consumptie van bier is in dit land strikt gereglementeerd. In die grote stroom wandelende mensen lieten we ons meevoeren naar de ingang van de wei. Een keer op de heilige festivalgrond kwamen de laarzen goed van pas want de modder was plakkerig en diep.

Magnetic Hill is een gedroomde concertwei, een gigantisch amphitheater. De wei loopt lichtjes naar beneden met aan de voet van de heuvel een soort natuurlijk podium tussen de bossen. Op die grote open plaats beneden stond de typische ruimteschip-constructie die bij deze “360 Tour” hoort met daarrond zitplaatsen.

Terwijl Arcade Fire het voorprogramma afwerkte, probeerden we wat dichter bij het podium te komen, iets wat tot onze grote verbazing lukte. Ondanks de vele duizenden toeschouwers had iedereen ruim plaats. We stonden op amper enkele tientallen meters, recht voor het podium. We troffen daar trouwens Fanny en Alan die vanuit Fredericton waren afgezakt voor het concert.

Net voor de start hoorden we plots een onbestemd gerommel in de verte. Uit de wolken boven de heuvels schoten twee F-16’s die met volle snelheid en met een oorverdovend geluid extreem laag over het podium vlogen. De menigte werd gek, en toegegeven, dit was ook een zeer spectaculair zicht. Boven de stad draaiden de straaljagers, om daarna op lage snelheid opnieuw over de wei te vliegen. Het gerommel van de straalmotoren verstomde maar zwelde dan plots weer aan. De twee fighter jets knalden nog een laatste keer over de wei in zeer nauwe formatie en ter hoogte van het artiestendorp schommelden ze met hun vleugels, als een eresaluut aan U2. Met de groeten van de Canadese luchtmacht! Bono is God, geloof me.

Het was een speciale avond voor U2. Dit was het eerste 360-concert volledig in open lucht en met een record aantal bezoekers bovendien (ruim 80.000). Bovendien was het ook het allerlaatste concert van deze tour die drie jaar heeft geduurd. Een emotioneel moment dus voor de groep en crew, dat was enkele keren te merken tijdens de show.
Het optreden zelf was trouwens subliem. Een perfect samenspel van muziek (oude en nieuwe hits), licht, rook en visuele effecten, met dank aan het gigantische ronde videoscherm (gemaakt door Barco). Ook een speciale videoboodschap vanuit het Internationaal Ruimtestation ISS was een kippenvel moment. Op het megascherm verscheen de Commandant van ISS, Mark E. Kelly, die “Hello Moncton” riep. Subliem! Bono vuurde regelmatig ook een boodschap de wereld in. Hij steunde nog eens Amnesty International en Aung San Suu Ky . En in de micro roepen dat je Moncton en Canada geweldig vindt, deed de menigte krijsen natuurlijk. Het leek alsof de groep er geen punt achter wilde zetten, durfde zetten. Het einde van een tijdperk, ook voor hen. De show duurde meer dan twee en een half uur. Helemaal op het einde dimden de lichten, lieten Bono en Co hun instrumenten achter en gingen ze naast elkaar het publiek groeten. Een zeer mooi en emotioneel moment.

Vraag me niet hoe het komt, maar op een half uur tijd waren 80.000 mensen allemaal netjes buiten gewerkt. Door vier grote uitgangen stroomden de mensen in alle richtingen. Terug aan onze auto raakten we verbazingwekkend snel op de autoweg naar huis. Geen file, geen gedrum, geen chaos. Alleen steengoede herinneringen aan een perfect concert.

Hieronder een filmpje van de intro van het concert, niet van mij, maar van iemand op de eerste rij.

zaterdag 30 juli 2011

Deze blog in je email

Ik heb een nieuwe gadget toegevoegd in de rechterkolom van deze blog. Een aantal mensen hebben gevraagd of het mogelijk was om nieuwe berichten via email te ontvangen. Dat kan nu als je je email adres invult in het daartoe bestemde vakje rechts of op onderstaande link klikt. Van zodra er een nieuw bericht gepost wordt, krijg je dat automatisch in je elektronische postbus. Handig en 100% veilig.
Doe er uw voordeel mee!

Subscribe to Canadagboek by Email

woensdag 27 juli 2011

U2

Zaterdagavond komt U2 optreden op de concertwei van Magnetic Hill in Moncton. De organisatoren verwachten zo`n 80.000 bezoekers. Alle hotels, B&B`s en campings in de ruime omgeving zijn volgeboekt. Het concert is the talk of the town. Al dagenlang is de opbouw van het indrukwekkende concertpodium voorpaginanieuws in de krant (er gebeurt hier zo weinig en criminaliteit is verwaarloosbaar, dus kan de krant alle registers open trekken).


Moncton is er de afgelopen jaren in geslaagd om enkele flinker kleppers naar de stad te halen, waaronder AC/DC en The Rolling Stones. Daarmee lijkt het Halifax zelfs in te halen als entertainment hoofdstad van de ruime regio. En ja, wij gaan ook naar het concert. We hadden onze tickets al op zak nog voor we naar Canada verhuisden.

zondag 24 juli 2011

Lode in de krant, bis

Een van de mensen die ik ontmoette aan de MAGMA Senior Stand was een journalist van de Times & Transcript, de lokale krant hier. Hij publiceerde vanochtend enkele zinnen over het gesprek dat we hadden. Lode in de krant, bis. (zoek me ook op de foto!)

zaterdag 23 juli 2011

Mosaiq Festival

Mijn werkgever, MAGMA, organiseerde samen met het stadsbestuur het tweedaagse multiculturele Mosaiq Festival in hartje Moncton. Main Street was afgesloten voor optredens, workshops, eetstandjes en dansvoorstellingen. MAGMA beschikte er over een grote tent om haar diensten te promoten. Ik had er ook een standje met mijn eigen afdeling opgezet, de Immigrant Seniors. Twee dagen lang (vrijdag en zaterdag) heb ik bijna de hele dag rechtop gestaan en onophoudelijk uitleg gegeven aan mensen die passeerden aan onze tent. De sociale interactie is hier heel anders dan in Belgie. Mensen stellen zelf vaak vragen of zijn ook werkelijk geinteresseerd als ik ze aanspreek met een woordje uitleg . Iemand negeren als hij of zij je aanspreekt wordt hier als extreem grof gezien. Een vriendelijke ``How are you today?’’ volstaat om een gesprek in gang te zetten. Twee vermoeiende maar interessante en kleurrijke dagen.

dinsdag 19 juli 2011

Bar Harbor vanuit een Cessna

Op een kwartiertje rijden van ons vakantiehuis lag de luchthaven van Bar Harbor. Nu ik erover nadenk, in de States moet je zelden langer dan 15 minuten rijden om een vliegveld te vinden. De omgeving was zo mooi dat we het allemaal wel eens vanuit de lucht wilden bekijken. Ik had mijn vlieglicentie bij en ook Bart heeft bijna z’n brevet op zak (de man zweeft ook bovendien) maar het bleek een heel gedoe om uitgecheckt te worden op een lokaal vliegtuig. Daarom besloten we ons te laten vliegen. We boekten een korte tour van de regio. Aan boord van een Cessna 172 vlogen we over meren, bossen, dorpen én ons vakantiehuisje. Prachtige trip boven een prachtige regio! Vreemd ook om op de rechterstoel van een Cessna te zitten ...

maandag 18 juli 2011

Lamoine, Maine

We hebben er een verlengd weekend met Leen en Bart opzitten. Die goede vrienden wonen in de Amerikaanse staat Massachusetts. Dat ligt op de grote landkaart maar een paar centimeter van Moncton verwijderd, maar in de praktijk is dat ongeveer 8 uur rijden over de eenzame en oersaaie Interstate-95. Zowel voor hun als voor ons is het een fikse rit die je liever niet doet. Daarom hadden we een tijdje geleden plannen gemaakt om elkaar in het geografische middelpunt te treffen. Op die manier moeten we elk maar 4 uur rijden, nog net doenbaar, zeker over Noord-Amerikaanse wegen. Het middelpunt blijkt Lamoine te zijn, een klein dorpje in de Amerikaanse staat Maine. Daar hebben we dus enkele dagen gesleten.

We hadden er een prachtig vakantiehuis gehuurd. Een kast van een woning diep weggestoken in de bossen van Maine. Toen we `s avonds laat toekwamen moeten we in het donker de weg naar de voordeur zoeken over een verlaten grindpadje. Enkele uren later bleek bij het wakker worden in welk paradijs we beland waren. Vanuit de woonkamer keken we een groot meer in. Het huis was zo goed verstopt dat telefoon en internet via satteliet gingen en het water uit een eigen bron stroomt.

Het waren drie zalige dagen. De kinderen speelden zorgeloos met water en ballonnen in de grote tuin rondom het huis. Elke avond lag er wel iets op de barbeque, het weer was op-en-top en de omgeving was wellicht de grootste openbaring. De staat Maine had in mijn hoofd altijd een saaie bijklank: veel nietzeggende bossen. Die bossen waren er inderdaad, maar het uitzicht en de variatie waren betoverend. Onthou het als je eens in de buurt bent: Bar Harbor National Park in Maine!

donderdag 14 juli 2011

Dik en dun

Het is niet mijn gewoonte om mijn licht te laten schijnen over de politieke toestand in Belgie. Dat zal in ook nu niet doen. Ik wil gewoon even onderstaande spotprent meegeven omdat ik ze steengoed vind. De dikke en de dunne op z'n Belgisch anno 2011 ...

dinsdag 12 juli 2011

Weather Warning

Environment Canada heeft in de vooravond een Weather Warning de wereld in gestuurd, een waarschuwing voor 'zwaar weer' dus. Dat bericht is dan regelmatig op radio en televisie te horen en op de website als volgt te lezen:

Severe thunderstorm warning for Moncton and Southeast New Brunswick continued

An area of severe thunderstorms is moving through central and eastern portions of New Brunswick. Cells extend from Miramichi southwest toward Boiestown while another group of cells is approaching the Moncton region. These cells are capable of producing heavy rain winds gusting up to 90 km/h and hail near 2 cm in diameter.

This is a warning that severe thunderstorms are imminent or occurring in these regions. Remember some severe thunderstorms produce tornadoes..Listen for updated warnings.

A warm and humid airmass continues to trigger thunderstorms across parts of Central and Eastern New Brunswick this evening. It is anticipated that some of these thunderstorms could be severe and thus have the potential to produce strong winds hail and heavy rainfall.

Dat wordt weer een schouwspel vanavond...

vrijdag 8 juli 2011

William en Kate met of zonder cowboyhoed

Gelezen op De Standaard Online:

De Britse prins William en zijn vrouw Kate hebben de Canadezen geschoffeerd. Donderdag kwam het prinselijk paar aan in de Canadese stad Calgary, waar ze een witte cowboyhoed kregen aangeboden. Tot ongeloof van de vele Canadezen weigerden ze de hoeden op te zetten.

Met het niet opzetten van de hoeden begingen de twee een grote blunder, want de handgemaakte witte hoeden worden gezien als symbolische sleutel van de stad. Burgemeester Naheed Nenshi bleef vertrouwen houden in de prins en zijn vrouw. 'Ze vroegen me hoe de hoed gedragen moet worden. Gasten leg je geen verplichtingen op. Ik verwacht het paar nog wel in cowboystijl.'

En de burgervader had gelijk. Bij de opening van de Calgary Stampede kwamen de twee geheel in stijl. Ze arriveerden op een koets, gekleed in een simpel hemd en jeans. En uiteraard prijkten de hoeden dit keer wel op de koninklijke hoofden.

woensdag 6 juli 2011

Warmterecord

Sinds enkele dagen breekt de temperatuur records, voor ons althans want we hebben hier nog nooit een zomer meegemaakt. Het kwik steeg vandaag tot 32.1 graden in de schaduw. Door de hoge vochtigheid voelde dat aan als 35 graden. Bij het weerbericht krijg je die twee waarden ook telkens te horen: de officiele temperatuur en de gevoelstemperatuur (humidex). Morgen wordt het bijvoorbeeld 25 graden maar dat zal aanvoelen als 28. Summer's here baby!

dinsdag 5 juli 2011

Barbecue

Dit is'm, onze eerste Canadese barbecue.
Het moest er ooit van komen.

Toen de temperatuur eind maart boven het vriespunt steeg, vulde de geur van vers gebraden vlees meteen de straten en onze neuzen. Op Victoria Day, begin mei, was het hek helemaal van de dam want die dag wordt algemeen beschouwd als de echte start van het barbecue seizoen. Letterlijk bij alle buren staat een barbecueset op de deck (een houten terras achter het huis). Om onze integratie te bevorderen, en omdat ik al weken zin heb om zelf aan het BBQ-en te slaan, hebben we ons vandaag een bescheiden toestel aangeschaft.

Het overgrote deel van de barbecues hier werkt op gas, ook de onze. Gas is hier erg goedkoop. Een aantal toestellen draait op electriciteit en wie heel goed zoekt, vindt af en toe nog een exemplaar op houtskool. Voor een Canadees hoort de barbecue evenzeer bij de keuken als de koelkast of microgolfoven. Het ding wordt hier veel intensiever gebruikt dan in Belgie. Op de middag snel enkele hotdogs of hamburgers op de grill en 's avonds een kippenbout of een malse steak. Ook aardappelen, vis of wat mais kan snel op het vuur. Wij hebben zonet onze nieuwe aankoop ingewijd met een malse kippenspies.

donderdag 30 juni 2011

Canada Day

Canada is jarig vandaag. Ons nieuwe thuisland mag 144 kaarsjes uitblazen. Op 1 juli 1867 werd de British North America Act ondertekend, een document dat de inwoners van het noordelijke deel van Noord-Amerika zelfbestuur gaf. Met de ondertekening werd een nieuw land gemaakt dat toen The Dominion of Canada heette en alleen de huidige provincies Ontario, Quebec, Nova Scotia en New Brunswick omvatte. De andere provincies sloten zich de jaren nadien aan bij de Canadese federatie. Newfoundland & Labrador maakt zelfs pas sinds 1949 deel uit van Canada.

Canada Day gaat niet onopgemerkt voorbij. De afgelopen dagen voelde je het land naar die climax van de eerste juli groeien. Het aantal vlaggen en Canadese symbolen aan voortuinen, auto`s en gebouwen zwelde gestaag aan. In de Dollarama winkels (alles voor 1 dollar) is er een hele muur vrijgemaakt voor Canadese spullen, van sleutelhangers tot roodwitte pruiken of magneten voor de koelkast. In de crèche hebben de kinderen een week gewerkt rond de nationale feestdag met als hoogtepunt een toneeltje waarbij elk kind een provincie speelde. Gemma mocht Saskatchewan uitbeelden. Fran loopt al dagen apentrots rond met een geschilderde Canadese vlag op haar arm en weigert nog gewassen te worden. Ook hier op kantoor was er gisteren namiddag een speciaal Canada moment met taart in de nationale tweekleur en drankjes. Op het einde zong iedereen uit volle borst ‘Oh Canada’, het nationale volkslied.

Voor ons Belgen blijft dat wennen. Mensen zijn hier oprecht én terecht trots op hun land en je voelt een intense samenhorigheid. Voor Canadezen is de eerste juli een echte feestdag, een reden om hun land te eren. Voor de meeste Belgen (ook voor mij) is 21 juli gewoon een vrije dag, net zoals 1 mei of 11 november ook een dagje vakantie betekent, niet meer dan dat. Dat gebrek aan nationale identiteit is net het probleem van Belgie, een van de vele problemen, me dunkt ...

Als nieuwe inwoners van Canada rij ik vandaag rond met een Canadees vlagje aan mijn auto en wil ik met jullie `Oh Canada` delen. Meezingen mag. Happy Canada Day iedereen!